ja i mój szef....

Mamy jutro mały jubileusz, bedzie dużo gości. Ja jestem jego asystentką, ale od niedawna. Będzie bankiet na 100 osób, dużo ludzi z zewnątrz. Tyle tytułem wstępu. Szef jest człowiekiem dośc próżnym, łakomym na komplementy, lubiący towarzystwo ładnych kobiet. Jutro na owym bankiecie przyjdzie z żoną. I nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że żona do reprezentacyjnych kobiet nie należy. Wygląda bardzo staro jak na swój wiek, ale to nic. Po prostu zawsze ma skawaszoną minę i to sprawia, że wydaje się być kobietą niesymaptyczną. A ja jutro postanowiłam bardzo ładnie wyglądać. Bardzo elegancko i kobieco. Przygotowaną mam wąską czarną sukienkę do kolan, u góry wykończoną delikatną białą aplikacją, pończochy, czarne buty na obcasie, mam długie i grube włosy i postanowiłam upiąć je w warkocz. Jestem ciekawa kim bardziej szef będzie się chwalić - mną czy żoną? Z tego co widzę szef lubi się chwalić moją osobą przed znajomymi, którzy odwiedzają jego firmę. Po prostu jestem ciekawa czy z żoną postąpi tak samo. A jutro będzie ku temu okazja. Ps. Nie mamy zadnego romansu.

bądź po prostu kobiecą piękną asystentką czyli tym kim jesteś

z tego co piszesz wynika, że jest zwykłym kobieciarzem, pewnie ma cię już na oku, często tak bywa

Powodzenia :)

pracy żebyś Za to Ci płaci. Zonę zapewne ceni za inteligencję, bądż inne zalety.

pracy żebyś wyglądała. Za to Ci płaci. Zonę zapewne ceni za inteligencję, bądż inne zalety .

Kobieciarz... Pracuję już z nim chwilę i już go zdążyłam poznać. Widzę, jak traktuje młode kobiety. Lubi się nimi otaczać, lubi ich towarzystwo. Mnie często zabiera na spotkania z róznymi kontrahentami, ale tylko wtedy gdy będą inni mężczyźni. Po prostu ciekawi mnie czy żoną też będzie się chwalić na prawo i na lewo. Jutro go sobie przyobserwuje.

Nie przyjął mnie do pracy tylko po to abym ładnie wyglądała. Ale nie ukrywam, że uroda to mój atut. Nie raz mi pomogła. Poza tym mam szeroki zakres obowiązków, ale nie o tym chciałam pisać. Zaczynamy odbiegać od tematu.