Jedno dziecko

Nie wiem czy Wy też tak uważacie, ale w moim środowisku mieć jedno dziecko jest gorzej niż nie mieć ich wcale. Mam 26 lat, córka 5. Mąż ciągle słyszy od kolegów, że jesteśmy egoistami, a koleżanki twierdzą, że jestem wygodna. Niedługo przeprowadzamy się do nowego domu, po kilku latach wynajmowania i oczywiście cała rodzina twierdzi, że teraz jest świetna okazja na nowe dziecko. A my chcemy po prostu odpocząć. Nikt nie potrafi tego zrozumieć. Czy rzeczywiście bycie jedynakiem jest takie straszne?

to jest swietna okazja ale by zainwestowac w siebie po kilku latach wychowywania dziecka:P

masz męża, Powiedz że Ci to wystarcza .

jak widzę mojego brata i bratową to uważam zę jedno dziecko to błogosławieństwo. ale to dlatego zę kompletnie nie potrafią zajmować się swoim dzieckiem, zrobili z niego rozpieszczonego dzieciaka ktory ich leje, i zwiewa:D ale powiem Ci też ze gdybym ja był ajedynaczką miałabym zal do rodziców, ze pozbawili mnie rodzeństwa.

? Pierwsze słyszę, że 1 dziecko to egoizm. Przy którym przestaje się być egoistą? Przy 10? To niech sobie robią te dzieci a nie dyktują innym co mają robić

postaracie sie o nowego czlonka rodziny...pieska albo kotka

ja nie chce mieć jedynaka , po 30 -tce będę miała dwójke dzieci, jedno po drugim jak mam mieć jedno to narazie wole wogóle

sie aliksandra ze swoimi "mondrosciami"

bo ja mieszkam na wsi a nawet tu ludzie nie dogadują tym, ktorzy maja jedno dizecko a coraz wiecej takich ludzi wlasnie na wsi:P

Aczkolwiek ja tak od siebie mogę dodać,że jestem jedynaczką i bardzo tego żałuję.Jako dziecko tęskniłam zawsze za kuzynkami (odwiedzały nas co weekend) a w tygodniu najchętniej siedziałabym cały czasu koleżanek. Dzisiaj jestem dorosłą kobietą,mam jedno dziecko i bardzo chcę żeby miało rodzeństwo. Ja jestem na tym świecie praktycznie sama :( moja mama umarła, mąż ma dużą rodzinę i kilkoro rodzeństwa- oni cały czas sobie we wszystkim pomagają,każde z nich może liczyć na pomoc drugiego. To jest fantastyczne moim zdaniem. Wiadomo finansowo też trzeba dzieciom sprostać, ale to nie jest najważniejsze. Jednak to tylko i wyłącznie Wasza sprawa ile chcecie mieć dzieci.

chcę miec jedno dizecko. Zreszta moja rodzina rowniez nie jest liczna ale nie narzekam na ten fakt...zawsze męczyly mnie wszelkie zjazdy w wiekszym rodzinnym gronie:P:P:P Raczej nie jestem rodzinnym typem

Nie wiem czy bycie jedynakiem jest straszne,wiem natomiast ze miec dwojke dzieci nie jest koncem swiata.Mam dwie corki,roznica wieku miedzy nimi wynosi 6 lat.Tez nie chcialam miec drugiego dziecka,starsza corka byla odchowana,nie chcialo mi sie wracac do pieluch,nieprzespanych nocy,zupek,kupek itd dzis za to wiem ze decyzja o drugim dziecku byla jedna z lepszych w moim zyciu.Roznica wieku miedzy nimi jest duza maja 11 i 5 lat,ale jedna za druga pojda w ogien.Strasznie sie kochaja,beda mialy siebie jak nas zabraknie. Nie oceniam Ciebie,nie znam Cie i nie wiem nic o Tobie,ale jak pamietam siebie i swoje podejscie kierowalam sie czystym egoizmem.Nie chcialam miec wiecej dzieci z czystej wygody.

wasza sprawa, jak inni chcą to niech sie rozmnazaja do potęgi

Mieszkam w mieście na lubelszczyźnie, więc może faktycznie to jest zaścianek. Moj brat ma 24 lata i jest dwa lata po ślubie, ale jemu nie wolno powiedzieć, żeby zdecydował się na dziecko. Bo mama twierdzi, że na pewno się starają, ale nie mogą zajść. Więc nie można ich urazić. W zupełności mi wystarcza mój model rodziny. Po tylu latach tyrania chcielibyśmy w końcu zacząć żyć jak ludzie. Ale czy to jest egoizm, wygodnictwo? JAk dziecko się urodziło byłam na studiach dziennych i zaparłam się, że je skończę (przeniosłam się na zaoczne). Mąż również zadbał o swoją pozycję zawodową, co wiązało się z ciągłymi wydatkami. Po prostu chcemy powoli wychodzić na prostą, zacząć wyjeżdzać, pokazać naszemu dziecku świat.

ja też jestem jedynaczką i zazdrościłam innym towarzystwa rodzeństwa i rówieśników w domu powiedziałam że nigdy nie chce mieć jedynaka w życiu

ale dobrze je wychowac i zapewnic mu to wszystko to co niezbedne do jego rozwoju (i nie mowię tu o rozpieszczaniu!).

koleżanki które powpadały po liceum, w czasie studiów też mają jedno dziecko i nie chcą -wiadomo to była dla nich trauma , zmarnowane młode lata, brak pieniędzy, nie chodziły na dyskoteki, randki nie chcą słyszeć o zupkach, kupkach ale jeśli --tak jak ja będę dojrzała, swój dom, ogród, urządzona, mąż, bez problemów finansowych i oczywiście dwójka dzieci te dzieciaki nie będą dla mnie tragedią , będę kobietą ok 33 lata , przygotowaną na to

Nie musisz rodzic dzieci tylko dlatego ze rodzina tego chce,to jasne. Masz swoje racje i masz do tego prawo.Z tego co piszesz wynika ze jestes osoba przed trzydziestka,wiec jeszcze masz czas,moze przyjdzie moment ze swiadomie i dla Was samych podejmiecie decyzje o powtornym maciezynstwie. Powodzenia

W dzisiejszym świecie 1 dziecko jest najzupełniej normalne. Kobieta zwykle wraca do pracy bo z jednej pensji trudno się utrzymać na jako takim poziomie. Może na wschodzie kraju nadal panuje kult kobiety rodzącej dzieciaki i wychowującej czeredkę w nieskończoność. Jesteście rodzicami, więc zrobiliście co rodzinie przystało. A jak komus za mało, to niech idzie pracować do przedszkola, szkoły czy domu dziecka...

Mam syna który ma 12 lat i tez nieraz zadawałam sobie pytanie ;czy miec jeszcze dzieci zeby on miał rodzenstwo ale zycie mnie nie rozpieszcza obecnie nie mam pracy a co najgorsze w tym to przy jednym dziecku spedziłam w domu pare dobrych lat, załowałam wtedy ze nie mam wiecej dzieci bo za ten czas odchowałabym 5 dzieci co spedziłam w domu .Wiele czynników sie złozyło ze mam jedno dziecko - konflikt seriologiczny - nie najlepiej znosiłam ciaze -mieszkamy z rodzicami -duzo znajomych ma jedno albo wcale nie maja dzieci A Tobie powiem jedno jestes młoda 26 lat ale do 30 to mozesz jeszcze zdanie zmienic i sie postarac o drugie bo to jednak troche pusty dom tak z jednym dzieckiem.Choć to Twoje zycie Twoje zdanie jak postanowicie z meżem .

macierzyństwie-jaki BYK :)

pokutuje mit, ze jak nie masz dzieci albo masz jedno to jest to egoizm! i nie wazne czego bys nie robila - udzielala sie w fundacjach, wolontariacie, pomagala innym itp. to i tak bedziesz tą wstrętną egoistką.

CZYTAC ZE ZROZUMIENIEM-napisalas przeciez ze masz 26 lat,nie doczytalam przepraszam.Ja urodzilam pierwsza corke jak bylam w Twoim wieku,masz jeszcze czas.

ludzie, ktorzy sa niezadowoleni z wlasnego zycia na siłe usilują innym wcisnac wlasny model...no wiecie - by i inni mieli tak źle jak oni. gdy widzą szczesliwych ludzi, zadowolonych z wlasnego zycia to zawsze znajda powod by wytknąc im egoizm, wqygodnictwo itp.

aliksandra mam wrazenie, ze za dużo się naoglądałaś telewizji czy co? Wszystko jak na obrazku sobie wyobrażasz, domek z ogródkiem, mąż, 2 dzieci, pewnie jeszcze piesek. Gówniara jeszcze z ciebie i mało wiesz chyba o życiu, daję ci góra 25 lat, mamusia i tatuś zawsze dbali, dogadzali córeczce i królewna myśli, ze wszystko w życiu ukłąda się jak w bajce. Co sobie zamarzy to ma.

uważa, że egoizmem nie jest dla swojej chęci posiadania dużej rodziny zapewnianie dzieciom skromnego życia, tutaj każda rozpłodówka jest dzielną kobietą, a że poza rozkładaniem nóg potrafi tylko o socjal się ubiegać to już nieistotne. żyj jak chcesz, a tym mądrym powiedz, że jak chcą mieć dzieci niech sami sobie spłodzą lub adoptują, i nie wtrącają się jak pospolite wiejskie chamstwo . dziecku należy zapewnić odpowiedni poziom życia, solidne wykształcenie a nie tylko ubogie rodzeństwo, byle jaką szkołę i niech idą w świat się rozmnażać.

dzięki dziewczyny:) nie zarzekam się, że nie odmieni mi się zdanie na ten temat. Chodzi właśnie o te kilka lat oddechu. Czasy są dla młodych ludzi straszne. O podstawowe potrzeby mi.in mieszkaniowe trzeba po prostu walczyć, bo inaczej się tego nie nazwie. Zycie na wysokich obrotach po kilkanaście godzin na dobę.

Tez mam tylko jedno i nie zamierzam miec wiecej, pewnie ze slysze kiedy kolejne ,ale szczerze mowiac malo mnie to obchodzi, moga sobie mowic ze jestem egoistyczna itd, i co z tego,mam do tego prawo. To moje zycie i chce je przezyc tak jak mam ochote, a nie zastanawiac sie czy na starosc ktores z dzieci sie mna zajmie,mam swoje pasje, sporty z ktorych musialabym zrezygnowac conajmniej na dwa lata zakladajac okres ciazy i niemowlectwo. Do tego musialabym siedziec z dwojka praktycznie do wieczora sama, a ja nie mam do tego ani cierpliwosci , ani checi. Kocham swoja corke i poswiecam jej tyle czasu ile moge, ale nie kosztem siebie. A to czy wychowam rozpuszczonego jedynaka zalezy jedynie ode mnie a nie od tego czy bedzie miala rodzenstwo, bo znam rodziny gdzie jest kilkoro maluchow a jedno gorsze od drugiego.

Witam ja jestem jedynaczka i moge ci napisać jak to wyglada. To prawda mialam wszystko chociaz nigdy o to nie prosilam rodzice nie moge powiedziec ze mnie rozpieszczali bo budowali sie i jak odlozyli jakas wieksza sume to dostawalam pozadne prezenty ale o mcdonaldzie moglam zapomniec. Ja uwielbiam dzieci bo zawsze bylam sama nie mialam sie z kim bawic. A wy nie sluchajcie nikogo tylko dobrze wychowujcie te swoje jedyne dziecko aby wyroslo na pozadnego czlowieka. Moja ciocia urodzila moja chrzesnice 9 lat po pierwszym dziecku i widac ta roznice wieku jezeli planujecie dziecko to nie czekajcie tak dlugo starsza zawsze popycha ta mala bo czuje sie zazdrosna, wszystko jej zabiera a ta mała jest w nia wpatrzona jak w obrazek.