pytanie do mężczyzn!!!!!

Poniżej moja historia. Bardzo skrótowo :) Nie napisałam wielu rzeczy, stąd proszę o zrozumienie i nie wydawanie pochopnych osądów :) Mam 30 lat, mój eks 37 lat. Przed ślubem mieszkaliśmy ze sobą 3 lata. Czerwiec 2008 - rok po ślubie, po rozmowie nt. dziecka i ślubu, którą bardzo przeżyłam, wyprowadzam się z domu. Mieszkam kątem u koleżanki (razem z 4 innymi osobami). Udaje się do psychologa, który radzi, abyśmy ustalili czas, jaki sobie dajemy do zastanowienia i abym wynajęła samodzielne mieszkanie. Rozmawiam o tym z mężem - zgadza się na mieszkanie i ustalamy okres 3 m-cy. Sam proponuje, że będzie mi przelewał 3000 zł/m-c, abym miała komfort, taki jak wcześniej. W tym czasie zaczynamy rozmawiac, bardziej się rozumiec. Weekendy spędzamy razem w naszym dawnym mieszkaniu. Proponuje mi wyjazd ze znajomymi z pracy - zgadzam się. Seks jest udany (bardziej emocjonalny), niż w ostatnim okresie przed rozstaniem. Na moje oko wszystko idzie w dobrą stronę. Wrzesień 2008 - proponuje mi wyjazd z Jego Rodzicami do ich Rodziny, ale ponieważ zbliża się "moment naszej decyzji", podejmuję ten temat. On mi mówi, że nie jest pewny siebie na 100% i że boi się, że powrócimy do siebie i znów będzie źle. Prosi o czas do Świąt BN. Dostaję anonimowy telefon, że On ma "drugie życie". Pytam Go o to, On zaprzecza. Wspólnie zastanwiamy się, kto może do mnie dzwonic. Potem na Jego wyraźną prośbę rzadziej sie kontaktujemy (twierdzi, że rozbijam Go emocjonalnie, a ze względu na trudny okres w pracy nie może sobie na to pozwolic). Mimo tych sytuacji UFAM Mu i NIE PODEJRZEWAM jeszcze, że jest inna. Grudzień 2008 - na początku grudnia docierają do mnie anonimowe informacje, tym razem na "naszej klasie", że jest inna. Między innymi jest prośba, żebym dała rozwód (choc nie rozmawialiśmy jeszcze o tym). Podczas ostatecznej rozmowy o naszej przyszłości (wiele sobie wyjaśniliśmy) On prosi mnie o rozwód. Mówi, że nie wie czy mnie kocha, nie wie kim jest, nie wie czego chce od życia itd... Pytam Go, czy ma kogoś. On zaprzecza. Jest mi Go żal i nie mówię Mu o ostatnich anonimach. choc Go kocham, proszę, aby jak najszybciej załatwił formalności - zgadzam się na polubowny rozwód. Styczeń 2009 - znów anonim, tym razem dowiaduję się, że od kilku m-cy mój mąż spotyka się z 20-latką (życzliwy podaje mi jej dane). W liście dowiaduję się o ich wspólnych wyjazdach, o tym, że Ona jeździ do Naszego domu, że On wydaje na nią mnóstwo kasy. Idę z tym do adwokata, On mi radzi pozew z orzeczeniem winy. Kontaktuję się z mężem i nie mówiąc Mu, że wszystko wiem namawiam Go na rozmowę u psychologa, aby porozmawiac nt. mojego zabezpieczenia finansowego po rozwodzie (jeszcze studiuję). Wychodzę z założenia, że to On nie wie czego chce i nie mogę ponosic tylu konsekwencji Jego niedojrzałych decyzji. On, że jak najbardziej mi pomoże, ale że nic na piśmie mi nie potwierdzi. I tu On przystępuje do ataku: zaczyna mi wypominac na jakim poziomie żyję (zapomina tutaj, że to On sam proponował te wszystkie pieniądze), że nic nie zrobiłam, żeby uratowac Nasze małżeństwo itp. OCZYWISCIE ON NIE MA WIEDZY,ŻE JA JESTEM SILNA, ŻE WSZYSTKO JUŻ WIEM. Myśli, że On rozdaje karty. Ponieważ nie wiem co zrobic i boję się bardzo chcę sobie dac czas co z tym wszystkim zrobic. Poniewaz On naciska zaczynam z nim negocjowac pieniądze - w sumie bardzo duże kwoty, bo wiem, że da mi to trochę czasu do zastanowienia. Luty 2009 - składam pozew z Jego winy (Jego niedojrzałe postępowanie - zdrada, przesadzanie z alkoholem, brak gotowości na związek). On o tym nie wie. Dopiero jakiś czas po tym informuję Go o pozwie, On w odpowiedzi formuuje pozew z mojej winy (absurdalne zarzuty), nie przyznając się do zdrady. Pierwsza rozprawa - ugoda - mój eks płaci mi przez 2 lata 1500 zł / m-c. Ja zrezygnowałam z orzekania Jego winy (mimo tego, że miałam wiele dowodów obciążających Go i wiem, że On by się totalnie zbłaźnił). Maj 2009 - rozwód. Bez kwiatów, podziękowania za wspólnie spędzony czas i bez przeprosin :( Po rozwodzie mieliśmy sie spotkac, bo to był mój warunek ugody. Chciałam Mu pokazac te wszystkie dowody Jego haniebnego zachowania, tych wszystkich kłamstw i manipulacji. Chciałam Mu także powiedziec, że wszystko zniszczył. Ale potem On mi mówi, że już nie chce do tego wracac itd.. Akceptuję to i nie wracamy do tego. Potem kontaktuję się z Nim telefonicznie (sprawy formalne, jego urodziny) 5 m-cy po rozwodzie widzimy się pierwszy raz (na moją prośbę - zapytałam czy zechce pomóc mi w sprawach zawodowych, wyraził zgodę, ale od tego czasu "echo" w tej kwestii). On ewidentnie nie chce się ze mną kontaktowac. Pytanie do Was : Dlaczego??? Poczucie winy względem mnie? Wurzuty sumienia? Wstyd? Gniew, że Go "zdemaskowałam"? Pytanie drugie: Co moge teraz zrobic? Do wielu wniosków doszłam po tej całej sytuacji. I choc rozumiem dlaczego On tak źle się zachowywał, szacunek do samej siebie podpowiada mi, że dziś On na mnie nie zasługuje. Ale... No właśnie jest to ale. Wybaczyłam Mu i wciąż Go kocham. A wiecie jak to jest z miłością...

nie rozumiem zupełnie o co ci chodzi - małżeństwo z twojego opisu do dupy, facet zdradza, prowadzi podwójne życie, nie mieszkacie razem, składasz pozew o rozwód, bierzecie rozwód dla mnie to jest KONIEC HISTORII ty układasz sobei życie, on układa sobie, ale już nie razem nie ma między wami NIC, on do ciebie NIC nie czuje, traktuje cię jak wrzód na dupie i do tego kosztowny jako facet obiektywnie stwierdzam, że jesteś mu obojetna, nie chce cię w swoim zyciu - nie dlatego, że się wstydzi, czy ze ma wyrzuty sumienia, ale dlatego, że nic dla niego znie znaczysz on cię nei kocha, z twojej strony to też nie jest miłość - była jakaś chora chęć udowodnienia mu, pokazania, że jesteś górą z czego nic nie wyszło i masz niedosyt, ale miłosci tu nie ma

Masz racje, nie jest Ciebie wart. Tak bezproblemowo wybaczasz mu zdradę ? I twierdzisz , że masz szacunek do samej siebie ? Rozumiem, że nie potrafisz przestać go kochać, ale musisz ułożyc sobie zycie od początku, być szczęśliwą, mimo wszystko. Musisz się z tym zmierzyć, bo tamto to juz przeszlośc, zamknięty dział w życiu. Nie rozdrapuj dawnych ran.

Wez sie nierobie do pracy i przestań żerować na tym facecie! To, ze cię przejrzał i kopnął w dupe to najlepsze co Mu sie przydarzyło, jesli chodzi o ciebie. Zacznij żyć na własny rachunek i przestań być garbem! Jestem kobietą i przynosisz mi wstyd!!!

Wez sie nierobie do pracy i przestań żerować na tym facecie! To, ze cię przejrzał i kopnął w dupe to najlepsze co Mu sie przydarzyło, jesli chodzi o ciebie. Zacznij żyć na własny rachunek i przestań być garbem! Jestem kobietą i przynosisz mi wstyd!!!

też jestem po rozwodzie ale w życiu bym takiemu nierobowi grosza nie dał alimentów na dzieci ja płacę ale moja ex jest pracowitą kobietą niech spada do rodziców co spłodzili takiego pasożyta niech ją utrzymują

JESTES GLUUUUpia1 Sorry.

Te anonimy na 100% wysylala laska z którą Cie zdradzał.A to poto by przyspieszyc wasze rozstanie dlatego ze on niemogl sie zdecydowac.Wiadomo ze majac takie informacje nie bedziesz chciala takiego faceta.A jego unikanie Twojej osoby jest wynikiem jej manipulacji boi sie ze byc moze zechce czasem wrócić do Ciebie.Czuje zagrożenie.W końcu skoro Ciebie zostawił to jaką ona ma gwarancje ze jej nie zostawi?

a jezeli z powodu rozwodu twoja stopa zyciowa sie obnizyla to masz prawo do alimentów przez 5 lat chyba ze wyjdziesz za maz lub dluzej jesli np ciezko zachorujesz.Mój rozwód w toku jestem od roku bezrobotny a sad na zone zasadził 1000zl potem zmiejszył na 500zl.