WYRZUTY sumienia kontra ja.

Mam dziwny problem. Nie wiem czy ktoś będzie chciał ze mną pogadać. Zacznę od tego,że dawno temu na początku związku z moim teraźniejszym chłopakiem na imprezie całowałam się z dwoma innymi. Na początku nie miałam wyrzutow,traktowalam to jako jakąs zabawe,smieszny gest,nie kochałam chłopaka. Pozniej stalo się-zakochalam się w nim. Rok i 3 miesiące ukrywalam przed nim zdradę,męczylam się,mialam tak straszne wyrzuty sumienia,że odchodzilam od zmyslow. Przyznalam się dwa dni temu. Na poczatku bylo ciezko,zapowiedzial mi,ze napewno nie będziemy razem itp itd,ale jednak milosc zwyciezyla...Jestem szczęśliwa,niby nie mam juz nic na sumieniu,zawsze chciałam poczuć tą ulge ale czuje się bardzo dziwnie. Nie mam już wyrzutów,ale nie wiem jak okreslic stan panujący we mnie od wewnątrz...spokoj? Nie wiem,czy po prostu nie moge uwierzyc w to,ze tak szybko przebaczyl,nie wiem sama co czuje. Moze jest tu jakas osoba,która mi to wytłumaczy?

chyba sama niewiesz co cchcesz

masz problem sama sobie to wybaczyć widocznie postąpiłaś wbrew sobie wtedy i podsiwadomie pragniesz kary

nie o to chodzi. Cieszę się bardzo,że mi wybaczył,że jesteśmy razem ale nie wiem co czuje,jakoś nie potrafie tego ogarnąć,może dlatego,że tyle to ukrywałam aż tu nagle bach i nie mam tajemnicy,czyste serce.

chyba nikt nie wie o co co chodzi łacznie z tobą

no ja nie ogarniam :D ale może ktoś to zrobił po przeczytaniu tego?

ja juz ogarnąłem ale rozumiem że nie przypadło ci to do gustu :D

nie no,przeczytalam przeanalizowalam Twoja wypowiedz i to jeszcze nie to :P nie szukam kary,ale dziwnie czuję się z brakiem ciężaru na psychice

więc to jest coś w podświadomosci

kurde,tyle razy się przygotowywalam ,zeby mu to powiedziec,az po prostu wyznanie prawdy stanelo na mojej drodze i zmusilo mnie do powiedzenia mu tego. tyle dni czekalam ,az zrzuce z siebie to swinstwo powinnam dziekowac bogu ,ze juz po wszytskim,ze wybaczyl a czuje jakis chaos w głowie :o