jest szansa?

Faceci sa z marsa, a kobiety z wenus... jakze prawdziwe.... tak wiec trudno czasami sie nawzajem zrozumiec... Powiedzmy, ze jest tak: jest facet i kobieta, oboje mysle się sobie podobaja, Spedzaja godziny na rozmowach telefonicznych, bo spotkac sie nie moga bo przeciez pracuja razem a stosunków służbowych i prywatncyh nie należy łaczyć... Rozmawiaja o wszystkim, o sprawach blahych i waznych, o rodzinie, problemach, zartuja. On czasem kran przykreci, zarowke spalona wymieni i tyle. Ale jest cos w tym wzroku, albo sie myle. Moze to ja jestem winna, ze nie pokazywalam ze mi sie podoba, nie narzucalam sie, ale zawsze kontakt byl, kontakt wzorkowy i jak kazdy facet mierzyl mnie wzrokiem. Tylko raz zapytalam, czy moze gdzies razem na piwo wyskoczymy - powiedzial, ze chyba nie powinnismy. No ale skoro nie powinnismy to czemu tyle oso bie juz wiemy - za duzo jak na zwykłcyh kolegów. ZA duzo w tym tego czegos innego niewidzialnego. Powinnam mu powiedziec, ze chce czegos wiecej? czy to raczej ryzykowne? co swiadczy o tym ze facet chce byc z kobieta?