Dla mojego męża ważniejsza jest córka ode mnie!!!!

młodego, przy którym spełnisz się jako kobieta :)

Boże, ludzie ale p*********e. Chodziliście na nauki przedmałżeńskie KATOLICY? To mąż ma być najważniejszy dla żony a żona dla męża. Dzieci na drugim miejscu POLACZKI - co forum to paranoja. Dziecko, dziecko, dziecko - a potem to dziecko nie wie, jak stworzyć dobry związek. I też kończy się na byciu jedynie i przede wszystkim rodzicem. Głupota totalna. Para jest dla siebie. Z jej miłości - dzieci. Troszczą się o nie, bo to część ich samych. Ale to ona jest dla niego najważniejsza a on dla niej - dzieci widząc to są O DZIWO spokojne i czują się bezpiecznie. Czują się kochane i jednocześnie nie są zamknięte w złotej klatce - wiedzą, że ŻYJĄ DLA SIEBIE i świat stoi przed nimi otworem, a kiedyś każde z nich znajdzie swoją drugą połówkę i być może będą tak szczęśliwi, że zapragną mieć dzieci. Którym też po prostu pokażą świat. Ludzie. Wasza głupota mnie poraża. Jednak najczęściej nie wiążecie się z partnerem z wystarczająco silnej miłości - i potem tak krzywdzicie dzieci. Nie sądzicie, że ta jej córka zamiast kochającego nad wszytko tatusia wolałaby kochającego nad wszystko partnera, który pomoże jej w troskach dnia codziennego i z którym łatwiej wychowa dziecko? Kochana - masz rację, to Ty powinnaś być dla niego najważniejsza. A wyjść jest parę. 1) zastanów się jak wyglądałyby sprawy, gdybyś wzięła rozwód? jeśli marnie - pomyśl, czy mogłabyś zyskać niezależność finansową i na tym się skup 2) powiedz wprost mężowi jak się czujesz, powiedz to też córce - możesz jej to powiedzieć też, gdy mąż będzie przy tym 3) możesz pokazać mu, co znaczy traktować kogoś jako osobę drugorzędną, kogoś, kogo można wymienić - i postaw na pierwszym miejscu dzieci i siebie, na drugim swój rozwój zawodowy, na trzecim męża możesz jechać do Niemiec - pracować i uczyć się języka a może nawet zrobić tłumacza - i wówczas będziesz wolna dla zameldowanych w Niemczech kursy językowe są w korzystnych cenach - ściskam Cię i mówię - masz absolutną rację ludzie dookoła zniechęceni związkami, nie potrafiący ich podbudowywać i pielęgnować idą za dzikim instynktem - pchnijmy geny dalej - i tak naprawdę ich miłość do dzieci jest wówczas wysublimowanym i uświęconym egoizmem - krew z mojej krwi zadajcie sobie pytanie, czy adoptowane dziecko kochalibyście tą samą miłością wiecie jak kocha się dzieci? patrzysz na nie z czułością i widzisz, że jest podobne do ciebie i do męża, myślisz, że ono jest z niego, chcesz pokazać mu świat, nauczyć go różnych rzeczy - ale bez żadnych oczekiwań, patrzysz jakie jest - z otwartością (być może podobne jest do teścia, Twojego ojca, czy nielubianej ciotki, czy kuzynki) to znaczy - że starasz się mu pomóc w rozwinięciu jego indywidualnego zasobu, tego jaki jest - wspierasz go i dajesz możliwości, tak by mieć pewność, że sobie poradzi i będzie wiedziało, że jego życie należy do niego i powinien przeżyć je tak, by być szczęśliwym, chronisz je ale na pierwszym miejscu w życiu normalnym i w sytuacjach zagrożenia - zawsze na pierwszym miejscu jest mąż/ żona i uwierzcie mi - dzieciom to nie przeszkadza i nie powinno przeszkadzać amen

Idealny przyklad jaka to patologia siedzi na tej kafe. Pani ma typowy kompleks elektry, który nie został rozwiązany za czasów dzieciństwa i teraz jest rzutowany na Pani relacje męża z córką. To jest idealne przeniesienie, Pani rywalizuje z córką o względy męża gdzie córka staje się konkurentką. To jest toksyczne co Pani robi. Zalecam psychoterapie albo nie wróżnie zbytniej przyszłości Pani rodzinie.

My też mamy córeczkę wprawdzie 8 letnią i zarówno ja jak i mąż mamy totalnego świra na jej punkcie i nie widzę w tym nic złego. Dziwi mnie to, że jesteś zazdrosna o córkę a nie o kochanki. Poza tym chyba popełniliście jakiś błąd w wychowaniu skoro córka i syn samotnie wychowują dzieci, nie potrafią stworzyć im pełnej rodziny. Przykro mi ale to niestety to Twoja wina, że mąż traktuje Cię w taki sposób. Pozwoliłaś mu na to przymykając oczy na kolejne jego zdrady. Co możesz teraz zrobić? Cóż, jak córka wróci z pracy to niech ona zajmuje się dzieckiem, w końcu to ona jest matką i to jest jej obowiązek. A Ty wyjdz z domu, do znajomych, pójdz do kina, teatru, na kawę, na spacer, gdziekolwiek... Przestań im usługiwać 24 godziny na dobę. Pomyśl o sobie i swoich potrzebach.

Dokładnie