Boję się....

Ja jestem z moim skarbem 2, 5 roku . Wciąż jak go widzę to serce bije mi tak mocno....Najdłuższe rozstanie też trwało tydzień:) A jak go nie widzę, to popłakuję i strasznie mi się tęskni. Wszędzie chciałabym być z nim, zawsze razem. Najgorsza jest myśl, że kiedyś może coś się złego stać i odejdzie.... Czy Wy też się boicie utraty kochanej osoby? Nie mówię o zdradzie, odejściu do innej osoby ale o śmierci.Ze mozna kogos stracic na zawsze w każdej chwilii :(

Moim zdaniem lekko przesadzasz. To chore. Co ma się stać i tak się stanie bez względu na to czy będziesz o tym w kółko myślec czy nie. Ja owszem boje się śmierci bliskich, nie wiem czy i jak zniosę taki ból, ale nie płaczę przez to przedwczesnie...i przestań tak panikować bo w końcu cos wykraczesz.

idź do psychiatry bo coś z tobą nie tak to normalne że ludzi zdychają jak psy

przecież nikt z nas nie wie ile czasu nam zostało równie dobrze śmierć może nas spotkać jutro jak za 50 lat ...nie można żyć z takimi myślami bo to niebezpieczne dla naszej psychiki ...wg takiego myślenia to najlepiej by było położyć się w trumnie i czekać ...weź się w garść i ciesz się życiem

Macie rację.....ale to takie trudne...przestać myśleć/....

:(

Ja także bardzo się boję....