Przerosło mnie to wszystko...

Nie mam już sił, jest źle, a gdy tylko choć trochę się podniosę zaraz znowu życie mi dopierdala. Obsesyjnie myślę o kimś, kto mnie nie chce, zajadam smutki słodyczami a potem rzygam/przeczyszczam się, snuję się ulicami bez celu i nie uczę się, choć wiem że MUSZĘ, olewam pracę i na zmianę wszystko jest nijakie lub chujowe, a do tego wczoraj zmarł mi ktoś bliski i już w ogóle ma ochotę wyjść i krzyczeć albo już sama nie wiem co robić...