18nastkaaaaaaaa

Poznałam chłopaka,raczej nerwowy i zaborczy.Spotkałam się z nim raz,rozstaliśmy się pokłóceni.Ok pisał,przeprosił,spotkaliśmy się drugi raz,posiedzieliśmy a że było późno (bo się tak zbierał cały dzień) to obraził się że idę.Zrobił aferę i wyszło że mam spadać więc ok.Dobra przepraszał,pisał cały,ja nie wybaczyłam,a po tygodniu widziałam go na mieście.Napisał mi,no jakoś się pogodziliśmy.Spotkaliśmy się trzeci raz,było super,idealnie.Przez trzy dni smski a potem nagle koniec,ja mu coś pisałam a on nic.No to znowu pogodziliśmy się po tygodniu,nie spotkaliśmy się bo nie było jak,dwa dni fajnie a potem znowu zerwany kontakt i tak do teraz.Napisałam mu że tak nie będzie i nie ma sensu,bo nie o to chodzi żeby pisał jak bardzo mu zależy tylko żeby było to widać. Ehh i taką mam ochotę do niego napisać,siedzę w domu byłaby okazja a NIE mogę :( Muszę wytrzymać,bo przecież nie jestem zabawką. A Wy co myślicie?

Ups odruchowo wpisałam temat i pseudo odwrotnie :) sory

odpierdol sie od niego

No raczej taki mam zamiar

to ile ten kolo ma lat,15? ;)

22

Wydaje mi się że nie ma sensu się wdawać w znajomośc która zaczyna sie od kłótni. Od razu widać, że nie amcie wspólnego jezyka, nie możecie so dogadac

Właśnie sama nie wiem,jakoś jak gadamy to jest ok,dopiero na koniec się kłóciliśmy i to o głupoty,tzn on się wściekał nie ja.Na ostatnim spotkaniu było idealnie ale on jak widzi że nie mamy teraz okazji żeby się zobaczyć to mnie olewa.

to może spróbuj się najpierw z nim zakumplowac. Jak zobaczysz że dobrze wam sie rozmawia to wtedy pomyślisz o nim na powaznie. Na poczatku potraktuj go bez zobowiazań, czyste koleżeństwo. O ile on byłby chętny na taki układ

Właśnie o to chodzi że już od początku 'randkowaliśmy' bo on tak chciał,w sumie mój pierwszy chłopak