JAK ON MÓGŁ!!

Nigdy nie pokazujcie mężczyźnie, że jest dla was najważniejszy! Nie oddawajcie całych siebie i nie rzucajcie wszystkiego tylko dla niego! Nie warto się do nich przywiązywać i snuć nie wiadomo jakich marzeń na wspólne życie, a wiecie dlaczego tak uważam? Już wam tłumaczę... Zawsze byłam oziębła, nie potrafiłam ukazywać moich uczuć i ciężko mi przechodziły słowa czułości przez gardło. Pomimo że zależało mi na moim chłopaku, miałam też swoje życie, swoich znajomych i nie dawałam sobą pomiatać. Przez to on cały czas zabiegał o moje względy, bał się że jak nie mówię mu tak często kocham cię, to mogę w każdej chwili odejść. Był zawsze i wszędzie kiedy tylko go potrzebowałam. Czułam się w tedy bardzo szczęśliwa, lecz nie zmieniałam swego trybu życia. Wszystko się obrócił do góry nogami kiedy śmiercią tragiczną zginął jego brat. Nie mogłam patrzeć jak tak bliska mi osoba jak mój chłopak cierpi. Wtedy rzuciłam wszystko. Codziennie od samego rana jeździłam do niego i siedziałam do późnej nocy. Wspierałam go z całego serca, zawsze byłam przy nim. Na wszelkie możliwe sposoby uświadamiałam mu jak bardzo go kocham, żeby tylko się jakoś pozbierał. Robiłam wszystko o co mnie poprosił, no dosłownie nic się dla mnie nie liczyło tylko on. I wiecie jak okazał swoją wdzięczność...? Minęły już 3 miesiąca od tego zdarzenia. Mój chłopak stanął na nogi po ok 3 tygodniach. Zaczął pisać z inną dziewczyną, wyzywał mnie od kurew, cały czas gdzieś się szlajał po dyskotekach i zwalałna mnie że to przeze mnie się tak zachowuje. A ja do dziś za nim latałam i błagałam o wybaczenie. Lecz to na nic. Uświadamia łmnie cały czas w tym jak głeboko ma mnie w dupie. Zerwałam z nim dzisiaj, DEFINITYWNIE! I mam nauczkę do końca życia. Nie warto się poświęcać, NIGDY! Nie ukrywam że cierpię, ale mam nadzieję że wkrótce ja również się pozbieram i zacznę żyć normalnie...