problem z mamą

witam wszystkich :) mam prawie 19 lat i od pewnego czasu gorzej mnie traktuje. Złości się o byle co a co więcej -często BEZ POWODU!!! To straszne! Mam tego dość! Nigdy nie było dobrze, a przynajmniej bardzo rzadko ale teraz to już przesadza! Wiem, że jej życie jest nie najlepsze -przechodzi menopauzę i ciągle jest jej gorąco, a w tym roku były takie upały...do tego mamy hałaśliwych sąsiadów ale czy to moja wina? Zawsze mnie się obrywa! Ostatnio to już przegięła. Byłam z tatą w kawiarni (rzadko chodzimy do takich miejsc) i kiedy wróciłam to zapytała, co tym razem wymyśliłam, co znowu "wydarłam" od taty, bo -jak to ujęła -"a bo ty byłaś na kawie"! Byłam taka wściekła, że aż się w kącie popłakałam. Problem w tym, że ja się jej panicznie boję -boję się jej cokolwiek powiedzieć, ponieważ za byle co będzie się złościć ze dwa tygodnie! Błagam, doradźcie mi coś!

błagam, pomóżcie, to dla mnie strasznie ważne!

menipauza robi swoje-hormony wariuja, i to zapewne przyczyna wszystkuich klopotow

wiem że to nie zabrzmi pocieszająco, ale musisz jolu to przeczekać. pamietam jak moja mam przechodzila najgorszy moment menopauzy i za rada kolezanki kupilam jej w aptece biosteron. jak to zobaczyla spojrzala sie na mnie dziwnie, ale chyba zakumala ze jest juz zle. zaczela brac - magii nie bylo rzynajmniej nie od razu, ale z biegiem czasu gdy ja jej wiecznie schodzilam z drogi, albo unikalam klotni jak moglam (czesto potem placzac w poduszke, nawet ze zlosci). bylo minelo, ale po czasie sama stwierdzila ze ten biosteron dobrze jej robi i sama go sobie kupowala. rady zadnej sensownej na to nie ma -trzeba to przezyc. a moze mi tez latwiej bylo, bo juz w towim wieku nie mieszkalam na stale w domu, rzyjezdzalam tylko na weekendy ze studiów:0 glowa jolu do góry, to minie

dziękuję :) przynajmniej nie jestem sama z takim problemem. Jest mi tylko przykro, ze nawet nie mam się do kogo wyżalić , a nieraz dręczą mnie różne rzeczy :(

oj uwierz nie jestes sama. wnioskuje ze nie masz rodzenstwa. ja w takich sytaucjach szukałam wsparcia duchowego u straszej siostry, ktora juz nie mieszkała wtedy w domu. zawsze mnie pocieszyła, wysłuchała. może jak nie masz sie komu wyżalić to zacznij pisac pamiętnik, albo listy, czasami to pomaga:)

Nie ma rady musisz się wyprowadzić. Twój wiek sugeruje, że to najlepszy czas, studia. Na odległość, żadna potwora nie jest już tak straszna.

nie mam rodzeństwa i prowadzę pamiętnik (od ponad 3,5 roku :). A studia zaczynam w tym roku, tak. Ma wrażenie, ze kiedyś nie wytrzymam i wybuchnę :(