To chyba koniec...

Pokłóciłam się z moim przyjacielem w czerwcu. Zawiódł mnie mocno i przestałam się do niego odzywać, choć on robił wszystko, żeby się pogodzić. Niestety byłam tak rozczarowana jego zachowaniem, że nie dałam się przekonać. W lipcu dowiedziałam się, że wyjechał do Holandii do pracy na rok czasu. Zrobiło mi się przykro. Gniew ustąpił i żałowałam, że nie zdążyliśmy pogadać. Niestety było za późno. Postanowiłam poczekać do drugiego września( wtedy miał zjechać do kraju z powodu poprawki), ale jak się okazało, takie czekanie było bez sensu. Przestał do mnie dzwonić, nie odbiera moich smsów ani mailów. Wiem, że nie powinnam była być taka surowa dla niego, ale wtedy mnie poniosło i byłam zbyt dumna, żeby podać rękę do zgody. Teraz żałuję. Straciłam przyjaciela :(

Jestem taka przybita, proszę o pomoc.

o kurwa, koniec świata

staszek gdzieś ty się podziewał łobuzie ? :-D

Staszku, nie twierdzę, że koniec świata, ale jak się traci przyjaciela, to życie już nie jest takie same.

catie- chwilowy brak internetu :-),autorko najpierw go olalas, a teraz płaczesz, dobrze zrobil i ma gdzies takich niby przyjaciół

typowa kobieta najpierw foch potem rozpacz :)

staszek no bo już się martwiłam ;-) na uczuciowym wszyscy tacy bezradni byli bez Ciebie :-D

Za wszystko w życiu płacimy. Ale jest sposób.Macie / mieliście wspólnych znajomych. Popytaj, poszukaj. Może coś trafisz. Do odważnych świat należy. Nawet do tych co unoszą się "DUMĄ"