Nie mówie do mamy "mamo"

moze moj problem wyda wam sie dziwny ale odkad pamietam tj. od bardzo wczesnego dziecinstwa ok. 5-8 lat, nie zwracam sie do mamy "mamo" tylko na per ":ty" a glownie to mowie do niej w formach bezosobowych typu, wez, przynies, podaj itp. nie wiem skad to mi sie wzielo i zle mi z tym bo nie umiem tego zmienic i powiedziec do niej "mamo", pewnie by byla w szoku gdyby uslyszala to z moich ust.co robic??

Ja też tak mam.. przecież Ona do mnie nie mówi " córko " też. Wydaje mi się to normalne.

Mnie wydaje to sie conajmniej dziwne. Ja nie potrafiłabym mowic do mamy inaczej niz mamo, mamusiu, mamus.:)

co robic? uzywac "prosze" "dziekuje" i "przepraszam", nie wydawac rozkazow, sama sobie brac, podawac i przynosic, a nie gonic do tego matke. tyle wystarczy na poczatek. pozniej mozesz zaczac stopniowo wprowadzac "mamo, czy moglabys mi podac...." i tak dalej. nawiasem mowiac - ja do mojej czasami mowie "mamo", czasami zdrabniam to slowo na rozne sposoby, czesto tez mowie do niej po imieniu. dziwne sa dla mnie rodziny, w ktorych do matki mowi sie "prosze mamy" albo zwraca sie do niej w 3 osobie - "niech mama wezmie" , "niech mama zrobi", "niech mama przeczyta" etc...

Też tak mam. Do mamy mówię: mama, a do taty: tatuś. Jeszcze nigdy nie powiedziałam do mamy mamo, a do taty tato. Dziwne prawda? Jakoś nie może przejść mi przez gardło. Kiedyś próbowałam to powiedzieć, marnie wyszło. Każdy ma swoje dziwactwa, fajnie że nie jestem z tym sama ;-)