Waszym zdaniem

Witam Mam drugiego męża i dwoje dzieci w domu. 13 lat córka z obecnego małżeństwa i syna 23 lata z pierwszego związku. I tu się zaczyna. Syn pracuje i poszedł do studium aby robić to co lubi, sam finansuje sobie szkołę, opłaca swoje rachunki i kupuje sobie sprzęt na praktyki co w zawodzie fryzjerskim jest dość kosztowne.Do tego sam się ubiera. Niestety mąż twierdzi iż powinien się dokładać jeszcze do utrzymania mieszkania. Mi się wydaje że nie do końca. Według mnie skoro ja nie jestem w stanie zapewnić mu tego to choć w kosztach utrzymania domu mogę go odciążyć (syn ma 1500 zł pensji). A co wy na to ? Stałe awantury doprowadzają mię do rozdrażnienia nerwowego i nie daję sobie z tym rady. Ponadto syn wziął sobie kredyt na zęby i część wykorzystał na wakacje a mojego męża szlag trafia twierdzi że skoro nie może zarobić tyle aby mu starczyło to powinien iść do betonu. Syn obrał sobie zawód stylista wizażysta.

moim zdaniem jeśli jest taka możliwość finansowa to czemu nie wspomóc syna???

To nie chodzi o wspomaganie syna a na odwrót, mąż wymaga jeszcze od niego

Twój mąż przegina

Ja jak zaczęłam pracować to sama oddawałam rodzicom choć troch kasy. A jak nie to przynajmniej raz na jakiś czas robiłam zakupy ( spożywka, chemia domowa itp.). Rodzice o to nie prosili, ale czułam, że powinnam. Teraz, kiedy mam już swoją rodzinę ( ale nadal mieszkamy z moimi rodzicami - mamy duży dom rodzinny) nadal robimy zakupy dla wszystkich, mimo że mamy swoją kuchnię.

Pogratulować syna, że się uczy i pracuje. A problem jest chyba w tym, że syn jest Twój, a nie Twojego męża... Gdyby to było jego dziecko, to inaczej by reagował.

syn sie uczy, stara, to powinien byc powod do dumy a nie do tego by jeszcze wolac pieniedzy od niego, w sumie i tak w wiekszości pokrywa koszty swojego utrzymania

Rozumiem dołożyć kiedy się ma, ale również zdaję sobie sprawę ile kosztuje utrzymanie i wykształcenie. Syn nie prosi mnie o pomoc i stara się sam sobie radzić. Na sprzęt do praktyki zawodowej musi wydać w obecnej chwili około 1500zł. Mąż tego nie rozumie, tylko kasa i kasa

zgadzam sie z tym co napisała falea

moim zdaniem nie powinnas brać od syna ani grosza....powinnas sie cieszyc ze tak fajnie sobie radzi :P) gratuluje! wyobraz sobie ze wiekszosc jest takich ktorzy studiuja w dzień, nie mają dochodów tylko wciąz od rodziców kase wyciagają....takich dzieci jest masa....takze z mezem pogadaj by nie przesadzal....ewentualanie moze synowi powiedzieć by internet opłacal, ja z bratem jak u mamy mieszkałam oplacaliśmy, kiedy tylko zaczelismy zarabiac, no i do mieszkania po 200 zł tez dawalismy, a reszte na swoje wydatki:przyjemnosci, ubrania i oszczednosci ale twój syn i tak kupe kasy wydaje na te gadzety do szkoły, takze nie wiem mozesz sie w sumie spytać czy te 200 zl by nie dawał co miesiąc, ale jak nie chce to nie i już! a macie samochód? syn jak do szkoły jeżdzi? jak macie samochód niech zalewa, a jak busem jezdzi to niech sam bilet oplaca

Myślę jednak, że korona z głowy by mu nie spadła jakby kupił raz w tygodniu masło, mleko, chleb, jajka, kilogram cukru, jakieś owoce itd. Poza tym to studium. Nie jakaś wielka uczelnia, więc nie przesadzajcie. Ja także płaciłam za swoją szkołę, a mimo to dokładałam się do życia. To wszystko oczywiście zależy też od sytuacji rodzinnej.

To zależy od rodziców jedni pomagają inni nie. Osobiście jestem takiego zdania jak Ty: Jeśli syn zarabia na szkołę i wydatki z nią związane to ja pomogłabym chociaż dając właśnie dach nad głową i wyżywienie. Przecież to twoje dziecko. W dodatku nie masz w domu lenia,syn jest pracowity jakoś sobie radzi a z młodości też musi coś użyć. Mnóstwo młodych ludzi studiuje i większości z nich pomagają rodzice (czyt.dają na szkołę,stancję, wyżywienie). Ja studiowałam 8 lat temu w mieście oddalonym o 200km. Na stancję,dojazdy,jedzenie w większości dawali/pomagali mi rodzice ito nie tylko mi,bo znam dużo takich przypadków.

W domu była jeszcze córka która ma teraz 26 lat i jest w zakonie, przychodzi mi na myśl że jednym z powodów był stosunek męża do nich i chyba przeoczyłam problem.

Na moje mąż przesadza z tym marudzeniem. Syn się jeszcze uczy, ma 23 lata, w tym wieku niejedni jeszcze studiują dziennie i nic nie zarabiają i rodzice muszą zapewnić całe utrzymanie, a co takiego,że syna trochę wspomożesz, tym bardziej, że sobie sam zarobi na wiele rzeczy ? Myślę, że to własnie kwestia, że to tylko Twój syn, a nie męża. Jeśli sobie możecie na to pozwolić, to ja jestem za tym, by syn nie musiał do wszystkiego się dokładać, no chyba że Wam ciężko finansowo.

Zauważ,że dużo osób gratuluje Ci samodzielnego syna to po pierwsze ;-) po drugie tak jak ktoś napisał to zależy od tego jaką Ty masz sytuacje finansową.

Według męża jest na odwrót. Uczysz się pracujesz to dokładaj a jak nie to na budowę zobaczysz jak się pracuje żeby zarobić

Jak syn się wykształci, to owszem, niech wtedy już sam się utrzymuje, ale na razie zdobywa zawód, potrzebuje pomocy finansowej.

I racja, pochwała dla syna, że sobie tak radzi.

Mąż chyba jakiś zawistny do Twojego syna, jak by mu przeszkadzał ?

Autorko, natury (biologii) nie zmienisz, to nie jest ani Twoja wina, ani męża, na to się nie poradzi, mąż może bardzo dobrze traktować Twoje dzieci, ale nie zmienia faktu, że to nie jest jego potomstwo i to co nie byłoby problemem w przypadku jego dziecka, będzie przeszkadzać w Twoim.

Właśnie również doszłam do tego wniosku że on mu po-prostu przeszkadza. Syn nie pali, nigdy nie widziałam go pod "wpływem" a na dokładkę rozbestwia siostrę różnymi rzeczami. A to fryzjer, ciuch, gra na komputer, kino. Tego nie widzi.

Może Twój mąż ma inne podejście do życia i tyle. Moja przyjaciółka ma dosyć majętnych rodziców i tak matka nie szczędzi jej pieniędzy na wszystkie zachcianki. Ojciec zaś jest wobec córki trochę skąpy ( można tak powiedzieć ;-) ) i do tego wymagający i jest zdania,że dziewczyna powinna sobie radzić sama. W powyższym przypadku to są prawdziwi rodzice a i tak mają inne zdania.

Duszek: Ty już masz wyrobione zdanie na ten temat, i tylko szukasz potwierdzienia słuszności swojej tezy u innych. Myślę, że większość wypowiadających się tu osób nigdy nie musiała martwić się o pieniądze i dlatego tak podchodzi do sprawy. Jak student to wiadomo, że na garnuszku u rodziców i koniec. Ja uważam inaczej. Nie można niańczyć dorosłych ludzi jak malutkie dzieci. Nie chodzi już o zabieranie wszystkiego, ale większość wypowiadających się tu nie zakłada nawet drobnych zakupów dla domu. Bo jak się uczy to mu się wyżywienie należy. Ja uważam inaczej.

chodziło mu i o ty że wspomożecie tym że nie będziecie od niego brać kasy za mieszkanie. Poczekajcie aż skończy szkolę i znajdzie pracę w tedy będziecie mogli pod niego brać pieniadze

Dziwnym trafem zawsze chodzi o kasę. Wczoraj zadałam mu pytanie czemu nie szanuje moich dzieci tak jak ja jego, bo ma również z pierwszego związku troje. Boli mnie taka sytuacja. Nie potrafię sobie na chwilę obecną z tym poradzić, a prowadzi to do tego żeby syn się wyniósł z domu

A płaci alimenty na te dzieci, czy są już dorosłe?

Może szukam potwierdzeni fakt. Ale skoro nie mogę mu zapewnić pewnych rzeczy to ten dach nad głową jest dla mnie oczywisty. Wcale nie twierdzę że syn siedzi na garnuszku bo to nie prawda. Gdybym mu finansowała wszystko wtedy miała bym prawo do tego określenia.

Falea: Dzieci już dorosłe a spłaca do dziś fundusz

Niech syn siądzie i wyliczy, ile wydaje na szkołę, dojazdy, materiały do pracy i zobaczycie, ile mu zostaje. Ważna jest również wasza sytuacja finansowa, bo jeżeli wy żyjecie od pierwszego do pierwszego, to trudno, aby sayn miał na swoje wydatki np. 500 zł. Może warto, aby syn np. raz-dwa razy w miesiącu zrobił większe zakupy (o ile sytuacja materialna mu pozwala). Wtedy wszyscy będą zadowoleni. :)

Duszku fajna z Ciebie mama :-) Myślę,że Twój syn to docenia dobrze się prowadząc i nie sprawiając Ci kłopotów. Piszę to ,bo w dzisiejszych czasach z dziećmi bywa różnie.., popadają w różne towarzystwa itd.