Moja samotność

wlasciwie to nawet tylko CHCĄC się zakochac, mozna miec problem z tym, ze sie ucieka w gląb siebie, broni sie przed taka ewentualnoscia :) ...

Z tym zakochaniem miałam na myśli to że w nas jest taka potrzeba. Trochę pisałam z własnego doświadczenia w poprzednim poście.

małe kroczki skąd ja to znam.

tylko ja chce sie zakochać. są faceci, którzy mi się podobają , tylko wiem też że są zajęci i tu jest paradoks. przeciez nie będę latać za zajetymi już

A jakby byli wolni to byś latała? Wątpię. Ciekawe jakbyś się zachowywała gdyby facet wyraźnie się tobą interesował? Pytam bo przerabiałam ten motyw. Mój paradoks polega na tym, że im bardziej widzę że facet jest zainteresowany tym bardziej chowam się w swojej skorupie. Bardziej się od niego odsuwam.

Ivybluszcz- metaforycznie podaję Ci rękę. :) chcialabym powiedziec, ze MIAŁAM ten sam problem, jednak czasami ciagle mi się wlącza alarm "uciekac, uciekac, nie moge pozwolic aby ktos odebral mi samotnosc!" :p Jeszcze raz powtorze, do znudzenia- male kroczki. Nic innego tak skutecznie nie pomoze. nie znam wielu ludzi ktorzy sa gotowi radykalnie zmienic swoje zycie, w ciagu jednego dnia nikt nie zmieni sie z wróbla w odstrzelonego pawia z kolorowymi piorami w dupsku... warto sie pomeczyc zeby pozniej miec satysfakcje. Pisalas, ze masz te dwie kolezanki, moze to glupio zabrzmi, ale w ogole dobrze sie czujesz w ich towarzystwie?

jeżeli byłby to facet, który w jakiś sposób mi imponuje i by za mną latał, to na pewno bym się z nim umówiła !

jak jesteśmy same (ja i któraś z nich) to tak. gorzej jak jesteśmy już "w kupie", wtedy czuję się jakby każdy miał mnie w d...ie i nikt nie zwarcał na mnie uwagi

No tak, rozumiem ze Ci nieprzyjemnie, gdy nagle zmieniaja swoje podejscie i skupiaja sie na innych ludziach... Moze one tego nie zauwazaja? moze sadza ze nie robi to ci roznicy i dlatego nawet nie mysla o tym, zeby Cie "wdrozyc" do rozmowy. I- skoro az takiego problemu nie sprawia Ci tez nawiazywanie rozmowy z innymi ludzmi, moze sprobowalabys poznac jakies nowe osoby- z ktorymi latwiej by Ci sie rozmawialo, nawet w grupie

A może ty po prostu przy nich nagle cichniesz? One gadają a ty milczysz? i stąd twoje wrażenie, że mają cie gdzieś. PS: ja to tylko cyrk odstawiam przy facetach mną zainteresowanych, przy kumpelach jest ok, może dlatego że przy nich jestem wyluzowana a przy facecie, któremu się podobam się spinam, bo z kolegami też zauważyłam że nie mam problemu nieśmiałości i takich tam, rozmawiam normalnie i też luzik.

U mnie problem tkwi w paru sprawach i dobrze zdaję sobie z tego sprawę. Ivy mam podobnie do ciebie, w stosunku do kolegów jestem wyluzowana a jak tylko znajdę się przy jakimś fajnym facecie to od razu zachowuję się jak ostatnia sierotka

U mnie problem jest taki, że ostatnio w pracy przypałętał się do mnie taki chłopak. Rzucił hasło czy poszłabym z nim na piwo. No ja oczywiście powiedziałam, że jak mnie zaprosi to tak. Nie widzieliśmy sie parę dni dziś się spotkaliśmy i on do mnie no to kiedy idziemy na to piwo a ja z pokerową miną , że zobaczymy. Z jednej strony chciałabym iść, bo zdecydowanie za rzadko przebywam w męskim towarzystwie, mogłabym siebie sprawdzić, ale z drugiej strony mam jakieś obawy.

Ivy to ja mam podobnie bardzo. hamuje mnie coś wewnętrznie jakbym coś złego robiła. Chciałabym się wyzbyć tego wszystkiego

Ivy daj się namówić :) przecież mamy łamać te nasze "zasady" ")

U mnie właśnie chodzi o to, że to byłby taki krok naprzód. Nie jestem nim zainteresowana, ale po prostu ciekawi mnie sam przebieg spotkania. To właśnie byłaby możliwość sprawdzenia siebie, czy poradziłabym sobie, no i w końcu bym się przełamała.

Wybaczcie że wylewam swoje smutki tutaj.. Ale nie mam komu się wyżalić... W maju tego roku odszedł mój tata (ciężka choroba ) teraz w październiku moja mama wyjechała z moją siostra do niemiec na stałe , zaczela ukladac sobie zycie na nowo , a ze wzgledu na to ze tu jest mieszkanie i mam dobra prace zostalam ... Zostałam sama ... Nie mam nikogo, rodzina mieszka daleko... Czuje się taka samotna ;( Pracuje po 12 h ale też sama (taka specyfika) przychodze do domu nie ma nikogo ... straciłam całą energie do życia czuje jak popadam w depresje... godzinami śpię nie mam siły nawet posprzątać , płacze w domu w pracy ...

Przelamcie sie, dziewczyny ;). Nawet tylko po to, żeby pozniej moc sie do siebie usmiechnac i powiedziec 'dalam rade'. Ja tez probuje wychodzic ze swojej strefy bezpieczenstwa, i mimo ze co pewien czas panikuje, to ogolnie jestem zadowolona :)

Nie ukrywam, że miło mi jak facet wykazuje swoje zainteresowanie mną. Czasami mam dzień, że jestem gotowa zgodzić się na spotkanie, a są dni kiedy zupełnie odpuszczam.

Ivy sprawdzisz sama siebie w takim przypadku. zrozpaczona_222 Serdecznie Ci współczuję, nie wyorbażam sobie zeby u mnie w domu nikogo nie było, jak nie ma dzien to już wariuję. Moze wyjedż do mamy?

male kroczki ciekawi mnie dlaczego ty się tak "ochraniałaś"? Masz jakąś teorię czym to było spowodowane?

mam 21 lat watpie by on jej facet chcial wziac mnie pod swoj dach nie znam jezyka na tyle by isc tam do pracy a siedziec jak pijawka tez nie chce.. myslalam by zapisac sie na kurs jezykowy ale na to trzeba czasu

zrozpaczona może postaraj się sobie jakoś zorganizować czas wyjdź gdzieś. Najgorzej jak człowiek ogranicza się do pracy a potem tylko siedzi w domu. Zadręcza się różnymi myślami.

Ja myślę, że ta paskudna pogoda robi swoje. Bo teraz naprawdę mnóstwo osób czuje się samotnymi i opuszczonymi. Ja też straciłam cały swój optymizm który z mozołem właśnie metodą drobnych kroczków budowałam. Wszystkie problemy jakby stają się bardziej widoczne, zbliża się Sylwester, czas gdy chciałabym mieć wokół siebie ludzi którym mogę ufać :O zrozpaczona_222- nie możesz zmienić pracy? Nawet nie wiem co mogę Ci powiedzieć. Ja wracam na stancję, do obcych ludzi. Już jestem poza moją rodziną, właściwie to jej nigdy nie miałam No, ale nie można się załamywać, trzeba wierzyć, że wszystko jest możliwe

Właśnie, myśląc za dużo tylko się pogrążamy

Ja ostatnio zaczęłam odnawiać stare kontakty. Bo cholernie zaczęło mi brakować spotkań ze znajomymi. Siedziałam tylko w domu. I rozkminiałam. Moje życie ograniczało się tylko do pracy, studiów i domu. Aż w końcu sobie pomyślałam, co ja do cholery odstawiam. POszłyśmy sobie na basen, w planach jest fitnes, aż mi siły przybyło.

cześć dziewczyny o widzę że nie jedna

Tu nie chodzi o myślenie tylko... Tylko o to że w około nie ma nikogo... Wszystkie najblizsze osoby mnie opuściły , po smierci taty byłam twarda ale mam wrażenie że właśnie dopiero teraz to ze mnie wychodzi.. cholernie mi go brakuje w domu niby kest wszystko takie same ale takie inne mieszkam tu od 8 roku zycia ale teraz uswiadomilam sobie ze dom to nie ściany a ludzie... których tak naprawde nie mam... mam dość udawania że dam sobie rade , g... prawda nie daje sobie rady jest mi cholernie źle...

myślałam że to tylko ja siedzę sama w domu pracuję i nic więcej a tu się okazuje że nie ja sama a już się zastanawiałam czy ze mną wszystko dobrze

WIesz tylko atmosfera pustego domu jeszcze bardziej cię dołuje... WIadomo, że brakuje ci taty. Tylko pomyśl co ci da to, że będziesz się tyle smucićOczywiście żałobę trzeba przeżyć. Jednym trzeba więcej innym mniej czasu. Ale też trzeba wziąć się w garść bo w końcu ty żyjesz.

samotna ja to zmieniam, bo wiem że to wcale nie jest dobrze. Potem człowiek zachowuje się jak dzikus:) wśród innych ludzi:D