Święta ku*wa m*ć...

odkąd wyjechałam za granicę, jak wracam na święta do domu jest coraz gorzej. Mam beznadziejny kontakt z matką, ona w ogóle nie rozumie co do niej mówię i vice versa. Tylko się na siebie wydzieramy. Od dwudziestu lat jej tłumaczę że nie jestem dzieckiem i mogłaby pukać do mojego pokoju, że nie może mnie ciągle kontrolować i gnoić za bałagan w pokoju jak pięciolatki. A to są drobnostki, tyle że uciążliwe. Teraz przed świętami się kłócimy o wszystko, w tym dużo poważniejsze rzeczy. Jak ojciec wróci to będzie dokładnie to samo, a pewnie jeszcze gorzej, w sumie nawet jak mnie z lotniska odbierał to się zdążyliśmy w samochodzie poklócić, a potem to o choinkę że nie taka jak chciał... jak rodzeństwo przyjedzie to zacznie się to co zawsze, oj jaka to moja siostra jest super a ja jestem taka wredna złośliwa i w ogóle okropna. Mam ochotę wrócić do Londynu i sama te święta spędzić. A najgorsze jest tak że ja święta zawsze kochałam i co roku od września się nie mogę doczekać świąt, przyjeżdżam do domu i natychmiast czarna owca. Jakbym nie była takim tchórzem to bym sobie coś zrobiła i mieliby ze mną spokój cholera.

gdyby byli normalni ot by cie do londynu nie wysylali

to moglas nie wracać

zapis sie na terapie, mozesz nawet do AA- tam bezplatnie sie spotykaja- szkoda zycia na takie myslenie, a jak poprawisz swoj mentalny wizerunek to i z figura latwiej pojdzie