fobia, lęk przed...guzikami.....

Wiem, że problem moze dla wielu wydawac sie zabawny. Otóż od wielu lat odczuwam lęk przed...guzikami. Nie mam zadnej rzeczy zapinanej na guziki . Z ledwościa toleruje guziki w spodniach, ale je ukrywam. Samo słowo wywoluje we mnie obrzydzenie. Znosze ich widok na ubraniach innych ludzi , lecz nie moge patrzec sie na faceta odzianego w cokolwiek z guzikami. poprostu nie moge... Wywolje to we mnie obrzydzenie. Teraz spotkalam super faceta i nie wiem jak mu o tym powiedziec ? Nie zawsze tak bylo. Pamiętam ,że w dziecinstwie lubialam guziki , a nawet czesto sie nimi bawilam . Dzis trafilam na strone internetowa , gdzie opisany byl podobny przydadek .. Czy kto wie co powinnam zrobic?? I jak o tym powiedziec jemu ? Z gory dziekuje za pomoc.

:((

powiedz tak: kochanie lubię wszystko co błyskawiczne:numerki,zupki i zamki.

jesteś kompletnie popierdolona ale kto nie jest :D Powiedz mu myślę ,ze zrozumie :)

a ja mam lęk przed ubraniami.

ja miałam tak kiedy byłam dzieckiem, teraz też, ale już dużo mniej. Potrzeby i wymagania życiowe sprawiły, że przestałam skupiać się na tym problemie. Jednak do dziś zapięcia mam takie jakie mi odpowiadają.

To co wy robicie jak widzicie kominiarza? ;o

Dzisiaj dowiedzialam sie ze nie jestem sama. Guzikofobia zwana jest inaczej Koumpounofobią . heh jak sobie o tym wszystkim pomysle sama z siebie sie nabijam , co nie zmienia faktu ze mam problem z [powiadomieniem o tym tego faceta.. ehh .. pomysli to co kazdy normalny... ze jestem wariatka :(

Mam takie pudło w ktorym wiją sie liczne guziki....małe,srednie i ogromne niczym skarabeusze....istne olbrzyby z dwoma albo czterema dziurkami...bOOOOO!!!co ty na to?

och błagam stop!!!!Już wystarczy:O

Do czasu gdy mój ukchany nie pozbędzie sie wszystkich kreacji guzikowych...udam się na terapię

U mnie to nie jest lęk (prędzej obawa, przeczulenie), a raczej wstręt, obrzydzenie. Nie mogę ich dotknąć ręką, jakby to były conajmniej karaluchy i nie mogę jeść niczego w momencie gdy widzę te ...... guziki i to wszystko jedno czy widzę je u kogoś, czy sobie np. leżą. Wydaje mi się, że znam przyczynę tego stanu rzeczy, choć nie jestem pewna, bo jako dziecko pamiętałam ile się dało zapamiętać, ale wcześniej mogłam mieć już te obawy.

Bo dojdziesz wtf

A skąd takie coś ci się wzięło? Kazali ci w dzieciństwie samej się ubierać i nie mogłaś sobie z guzikami poradzić?

podszywacze ;] A Wy co byscie zrobili majac taki problem ? W kwestii powiadomienia faceta

fobie,lęki bywają irracjonalne w ocenie otoczenia ale da sie je poskramiac w odpowiedni sposob poprzez terapie,tu byl w swoim czasie ciekawy topik o lęku przed...dziurkami przykladowo w jakiejs plaszczyznie lub wystepujacymi w lisciach roslin i w dyskusji wyszedl ciekawy wniosek jednej z osob iz taki lęk buduje sie jednak na jakichs poswiadomych skojarzeniach z czyms w stosunku do czego taki lęk moze miec wtorny charakter-np owady i lęk przed nimi.

Nie mam pojecia z czego wynikac moze moja fobia . Myslalam juz o tym nie raz a nawet rozmawialam z rodzina.

Powiedzieć i tyle Myśle żę ten strach wziął się z powodu oglądania Akademii Pana Kleksa, jak byłem mały i to widziałem przez jakiś czas bałem się guzików, ale w wojsku mnie z tego wyleczyli

to nie jest takie proste..

Spoko, mój syn (trzy lata) ma to samo. Zero guzików (ani podobnych urządzeń) przy ubraniach, bo za nic w świecie nie włoży. To nie jest wymyślone ani wyuczone; jeszcze zanim nauczył się chodzić i mówić, nie pozwalał sobie wkładać niektórych ubrań -- zorientowaliśmy się, że chodzi o ubrania z guzikami. Niektórzy z tego wyrastają, inni nie. Ja niedawno zrozumiałem (po lekturze), że mam mizofonię: nie cierpię niektórych odgłosów, głównie jedzenia, ale w stopniu takim raczej patologicznym; gdy w cichym pomieszczeniu słyszę jak ktoś je (a często nawet gdy sam coś jem), potwornie mnie to drażni, uniemożliwia koncentrację na czymkolwiek, wpadam w zły humor i robię się ogólnie niemiły. Jak raz zrozumiałem, mogłem tę fobię oswoić, wytłumaczyć bliskim itd. Życie stało się prostsze.

z fobia najlepiej walczy się mając kontakt z tym co ja wywołuje ;)

ja mam wstręt do guzików odkąd pamiętam. Nie przeszkadzają mi zatrzaski, czy guzki takie, które spotykamy np. w dżinsach. Natomiast cała ta reszta typowych guzików przyprawia mnie o wymioty. Jednak żyję z tym już wiele lat. Na szczęście pościele są teraz zasuwane, a w ubraniach mogę guzików z powodzeniem unikać. Ta fobia też odrobinę złagodniała- mogę przebywać w otoczeniu ludzi, którzy mają guziki na sobie i to bez obrzydzenia/ negatywnych emocji. Natomiast nigdy, przenigdy nie uznałabym takiej rzeczy za ładną i nie chciałabym mieć jej w rękach. Taka fobia.

Powinnaś się zastanowić nad guzikami ozdobnymi. Http://GuzikCidotego.pl

Pasowalabys do mojego brata. Brzydzi sie guzikow, no nie dotknie za chiny. Ale dzieki temu ile radosci mialam w dziecinstwie ha ha

mam to ale w.mniejszym stopniu. po prostu guziki mnie obrzydzaja. najwiejsza torturą dla mnie byłoby zanurzenie ręki w pudełku z guzikami. fuuu. albo jak widze guzik leżący na stole to bym w žyciu niczego nie zjadła przy tym stole. guziki przy koszuli czy pościeli aż tak bardzo mnie nie obrzydzaja, ale wolę unikać.