do mam które urodziły upośledzone dzieci

Widzisz dla Ciebie sa straszni a ja nie moge przestac ich ogladac, to taka sympatia jaka mam dla wszystkich ludzi z zD. A autorke tematu tez rozumiem , bo to strach przed nieznanym . Dlatego probuje jej ten temat przedstawic, nie taki diabel straszny :-) Co bedzie za kilka lat ? nie przejmuje sie tym , dorosne z Kaiem do jego doroslosci i nie bedzie to dla mnie zaden problem, moze bylby to problem gdybym obudzila sie jutro i Kai mialby 25 lat , wtedy pewnie bym spanikowala :-)

"Dlatego probuje jej ten temat przedstawic, nie taki diabel straszny" Tyle, że NIKT nie przewidzi, w jakim stopniu dziecko będzie upośledzone. Niestety, ale to rosyjska ruletka, w którą nie każdy chce "grać".

MagdalenkaKai Pozdrawiam Cię serdecznie.Przytul Synka ode mnie.

natios musicie tutaj tylko straszyć? Człowiek szuka pocieszenia. Byłam dobrej myśli co do córeczki mojej cioci ale widzę ,że będzie bardzo ciężko Dobre myśli nie zawsze są dobre. A czasem na nich można sie kompletnie przejechac. Moim zdaniem najlepiej nie nastawiac sie z góry ani dobrze ani zle. Co do mojego dziecka to żaden lekarz nie powiedział mi nigdy, że bedzie dobrze. I wg mnie mieli rację, bo to byłoby okrutne tak dawać fałszywą nadzieję/

do : Póki takie dziecko jest małe . Właśnie nie cenisz życia tylko jego jakość. Ciekawe czy zawsze i wszystko będzie zależało od Ciebie. A co do ludzi "innych" nie ma ich na ulicach bo jest wielu takich jak Ty, którzy ich nieakceptują w społeczeństwie, w skutek tego oni ani ich rodzice nie akceptują siebie i nie chcą wychodzić.

ktośka333 "A co do ludzi "innych" nie ma ich na ulicach bo jest wielu takich jak Ty, którzy ich nieakceptują w społeczeństwie" powiedz mi gdzie ona napisała ze nie akceptuje takich ludzi ?

jak patrze na ten filmik i jak ten chłopak zaczyna śpiewac a te dziewczyny sie z niego śmieją to az mi go szkoda ( a wcale nie śmieją sie dlatego ze robi śmieszne miny czy cokolwiek tylko właśnie dlatego że jest inny - takie odnosze wrażenie)

odezwa sie jeszcze jakies mamusie???? ja tez raczej patrze pod kątem dziecka. co z tego ze my chcemy dziecka, ale czy ono niepełnosprawne czy uposledzone bedzie szczesliwe na tym swiecie??? ja bym tak nie chciała żyć, no chyba ze byłabym nieswiadoma... nie wiem co bym zrobila w wypadku takiej sytuacji, chyba wolałabym usunąć. Moze i przykre, ale ja bym nie chciała zeby ktos cały czas musiał przy mnie byc, traciłby dla mnie zycie. Po co byc ciężarem.

widzę, że była tu moja zakątkowa koleżanka, nie chce mi się czytać wszystkich postów, ale czy ktoś wklejał link tutaj: http://www.zakatek21.pl/forum/index.php

wczoraj wieczorem zaczelam czytac ten topik i musze powiedzic, ze nasunąl mi sie wiele refleksji nad zyciem -nad tym, co w nim wazne, nad roznymi ludzkomi postawami. Jeden z nilicznych topikow na kafe autentycznie zmuszajacy do myslenia. Bo jest tu wiele racji z roznych punktow widzenia, duzo slusznych, choc bardzo roznych od siebie pogladów. Duzoomadrych spostrzezen . Warto poczytac i pomyslec .

Gdybym miała uposledzone dziecko to chyba bym popelnila samobojstwo :(

Ja mam takie załamania.Moj syn jest dorosły, gleboko uposledzony.Nie mam juz do niego sil.Do tego mieszkamy w jednym pokoju.Nie da mi na sekunde usiasc . Szarpie za wlosy,powyrywal mi troche,za rece, zdruca z siedzenia.Mam dosyc takiego zycia.

Niestety nasze państwo nie dba o takich ludzi, laduja w psychiatrykach a powinni w specjalnych domach z inna nieco kadra niz zwykla pielęgniarka.

To oddaj go do ośrodka jak jest agresywny? Albo leki na uspokojenie?

Jestem pedagogiem specjalny i głównie moja praca polega na uspołecznianiu dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych by w przyszłości nie były np. agresywne.Niestety czasem farmakologia to jedyne wyjście w szczególności gdy na treningi zachowan jest po prstu za późno. pozdrawiam i życze wszystkim mamom niepełnosprawnych dzieci dużo, dużo siły, jesteście dla mnie prawdziwymi bohaterkami!

do pani wyżej można syna umieścić w Domu Pomocy Społecznej, możesz syna tam codziennie odwiedzać, pomagać itp a na noc wracasz do siebie i odpoczywasz wiem, że to ciężka sprawa, pracuję w Sądzie ale wiem, że czasami nie da się inaczej.... co mogłaś to już zrobiłaś

poza tym pomyśl o tym, że kiedyś zabraknie Ci sił i syn zapewne i tak tam trafi może warto oswajać syna z tym miejscem, z Twoją obecnością tam itp

jeżeli kobiety świadomie rodzą ciężko upośledzone dzieci to ich problem, chciały się męczyć no to niech się męczą

Hej jak tam wasze warzywa-dzieci ? ;)

19:53- s********j trolu

- prawie nikt swiadomie nie rodzi dzieci głeboko uposledzonych, najczesciej to zaniedbania lekarskie przy porodzie... mysl co piszesz, u na lekarze nie chca wystawaic tabletek po, a co dopiero zrobic aborcje, nawet jak byc powinna