Czy warto walczyć o faceta??

I jak Ci poszło ?? zaryzykowałaś czy zapomniałaś :)

Tez mi sie wydaje, ze jak facet chce to potrafi. Moze jest toba zainteresowany, ale nic bym nie robila dopoki on nie zacznie. Odpuscilabym. Idiotyczne jest, kiedy dziewczyny walcza o facetow, a bardzo mile, kiedy panowie o nas sie staraja i my mozemy w tej kwestii zachowac resztki godnosci. troche pocierpisz, ale bedziesz miala satysfakcje, ze nie musialas wchodzic w role, w ktora nie powinnas.

Jeszcze jedno: wydaje mi sie, ze u nich nie ma czegos takiego, ze nie wie, jak zaczac. jak nie wie to zapyta kolege i bedzie wiedzial. a co do 25 latkow. Do mnie startuje obecnie 25-latek i wie jak zaczac, wie jak podejsc do kobiety - robi to z wielka klasa i duza cierpliwoscia, wyczuciem, szacunkiem. Starsi panowie moga brac z niego przyklad.

Byłam w podobnej sytuacji. Zaryzykowałam i przegrałam. Niby na każdym kroku pokazywał mi, że jestem dla niego ważna, dlatego zaryzykowałam. Jak się okazało- bardzo mnie lubi, ale nie kocha i nie chce być ze mną. Od tamtego czasu już trochę minęło, znajomość nadal trwa, ja nadal go kocham, choć mu tego nie pokazuje, ale wykańcza mnie to psychicznie. W sumie wiem, że wykańczam się sama, bo on nie raz zrobił mi takie świństwo, że powinnam go nienawidzić. Ale z drugiej strony kocham go i w tym momencie najbardziej siebie nienawidzę za to co robię i jak się tym wykańczam. Jedynym rozwiązaniem wydaje mi się urwać z nim kontakt, ale mamy za dużo wspólnych znajomych i ze zbyt wielu rzeczy, które kocham musiałabym zrezygnować. I tak to się kręci. Co sobie jakoś to poukładam, trochę mi przejdzie to się widzimy i znowu to samo. Są dni, ze mam ochotę skończyć, ale sama ze sobą... tak to boli. I wcale nie jestem rozhisteryzowaną nastolatką, tylko kobieta po 30tce. I my też mamy takie problemy, też czujemy, też kochamy i też momentami nas to przerasta.

Marcina poznalam kiedy bylam przed rozwodem(ktory nie byl jego powodem a powodem byla zdrada mojego meza z moja przyjaciolka ,rozwod byl jak najbardziej oczywisty). Podjalam prace w sklepie dzieki swojej kuzynce bo widziala co sie ze mna dzieje,wiec wyjscie do ludzi bylo wskazane i pomoglo zapomniec na chwile o problemie i bolu. Pawel byl moim klientem,przychodzil,kupowal i wychodzil,za kazdym razem cos tam milego powiedzial,usmiechnal sie,az do pewnego dnia gdy zaproponowal mi przyjscie na jego urodziny,poszlam i wtedy sie zaczelo...wiadomo znow nabralam wiary w to ze moge jeszcze byc kochana i sama moge pokochac. Z mojego zwiazku malzenskiego mam corke, ktora Pawel zaakceptowal mimo iz jest mlodszy ode mnie o 5 lat, wydawalo mi sie ze jak na jego wiek jest zbyt madrym czlowiekiem. Niestety wszystko się popsuło. Tak jakby przestal mnie kochać. A ja nie mogłam go przecież stracić. Zamowilam rytuał miłosny na http://urokmilosny24.pl i w końcu powrócił: ) Znowu wiem co to szczęście.

ja bym nie walczyla