Mam przed sobą dylemat

Mam przed sobą dylemat. Od trzech lat jestem mezatka.Mamy dziecko. Jedyną przeszkodą jakiej się obawiałam, która mogła zepsuć nasze malzenstwo nie była zdrada, lecz uczucie, które może wygasnąć. Tak, kochałam Go na zabój, świata poza nim nie widziałam, byłam szczęśliwa i chora z miłości. Bałam sie tylko tego, że to on kiedyś przestanie mnie kochać. A stało się inaczej, mimo że nigdy bym nie pomyślała o tym-to ja chyba przestałam go kochać... Od kilku dni nie czuję do niego tego samego co kiedyś...Moze przez klotnie,byla dosyc ostra,powiedzial mi,ze nie jestesmy sobie pisani i nie moze doczekac sie kiedy go opuszcze i nie bedzie musial mnie ogladac.Teraz jest dobrze,rozmawiamy,sam szuka u mnie czulosci,ale mnie sie wydaje ze chyba przestalam go kochac. Ale kiedy myślę ze mielibyśmy sie rozstać to napływają mi łzy do oczu... Nie wiem czy chce. A może jednak go nadal kocham, a to co teraz przeżywam jest chwilowe? ,Chciałabym go znowu tak kochać... Co mi sie stalo?