Co mam o czymś takim myśleć?

Witam...Otóż jakiś czas temu miałam dziwną sytuację. Siedziałam sobie na uczelnianym korytarzu, kiedy w pewnym momencie usłyszałam męski głos:"Na kogo czekasz?'. Spojrzałam w górę i patrzę, że to mój znajomy z byłej grupy. Odpowiedziałam grzecznie, że idę na dyżur do jednej pani doktor, a on na to : "Ja też". Usiadł więc koło mnie i zaczęliśmy gadać. Był strasznie miły, wypytywał o różne rzeczy, a potem wyjął kartkę i poprosił o numer telefonu. Akurat zgubiłam kom, więc powiedziałam mu o tym i on przytaknął. Kilka minut później zjawiła się pani dr i poszłam zdawać materiał. Kiedy już wyszłam, czekała na mnie koleżanka, więc zmyłyśmy się do domu i nie wiem w końcu gdzie się podział ten facet. Kilka dni później znowu go spotkałam, ale byłam akurat z kumplem i nie było czasu pogadać. Od tego momentu minęło już trzy miesiące, a on traktuje mnie tak chłodno, jedynie cześć i tyle. Dość często jednak widzę, że kręci się w pobliżu, a jak spojrzę w jego kierunku, od razu mnie widzi. Jak myślicie, mogę mu się podobać?

a on ci sie podoba?

myślę że podobasz mu się, ale uważam że nie powinnaś się angażować

Dodam, że zanim do mnie wtedy zagadał, nigdy nie okazywał mi żadnego zainteresowania. Co więcej, brałam go nawet za niegroźnego dziwaka i outsidera, bo rzadko z kimś gadał, ciągle tylko swój światek itp. A tu nagle takie coś. Nie chcę rzecz jasna nic nadinterpretować, mogę się mylić, ale od tego czasu, kiedy był dla mnie taki miły, czuję, że i on nie jest mi obojętny...

Dlaczego?

no to w takim razie proponuje do niego podejsc i zapytac o co mu chodziło. Bo nie wiadomo jaka byla jego rola w tym wszystkim do ciebie

Na razie raczej nie planuję się z nikim wiązać. Przejechałam się na ludziach i stąd moja ostrożność. Mam znajomych, krąg swoich pasji i to całkowicie mi wystarcza. Z drugiej jednej strony z dnia na dzień uczucie narasta. No i im dłużej to trwa, tym gorzej sobie radzę.

neuro... Ty naucz się konstruować zdania. Czy to nie jest tak Autorko, że czujesz się troszkę samotna, a tu raptem ktoś okazał Ci minimum zainteresowania i teraz nie możesz przestać o tym myśleć? swoją drogą, jeśli to taki typ - "outsider", jak napisałaś, to może w błędny sposób odebrał ten tekst o zgubieniu komórki. Może uznał, że wymyśliłaś to naprędce, aby się go pozbyć.

rozwiązujemy problem kobiety - a nie krytykujemy innych "anielkazpieca"...

No dobrze, ale jeśli to źle zinterpretowałam? Może wcale mu się nie podobam, a odbieram to tak, bo sama jestem zadurzona? Inna sprawa, że nie wierzę, że mogę się komuś podobać. Do tej pory nikt nie zabiegał o moje względy, nie miałam też faceta.

ojej trzy miesiace i ty nadal o tym ten palat sciema kopnij go w dupe to moze sie rozjasni albo znajdz innego palanta http://www.youtube.com/watch?v=GutTCe7YnTI

Tak. Czuję się nieco samotna. Tzn. mam przyjaciół, rodzinę, na ogół ludzie mnie lubią, ale nie zauważyłam do tej pory żadnych oznaków zainteresowania ze strony facetów. A może inaczej - mam problem, żeby je odczytać.

oznak' - sory.

Gdyby to było takie proste...Dawno nie spotkałam takiego chłopaka na swej drodze. Z poufnych źródeł wiem, że to interesująca osoba, ma fajne pasje, sposób spędzania wolnego czasu. Chciałabym go bliżej poznać i do dziś nie mogę przeboleć, że nie miałam wtedy kom.

Proszę mi jeszcze coś doradzić....

Mężczyźni to niezdecydowane fiuty...tyle w temacie. Pierwsze latają za babami, a potem je zlewają. Ogarnijcie się co nieco boys.

Jak mogłabym to naprawić, odkręcić? Może on pomyślał, że go nie lubię, bo do tej pory sama nie zagadałam i olałam jego starania?

mysle ze zniechecil sie kiedy poprosil o numer telefonu a ty powiedzialas ze zgubilas telefon, mozliwe iz uznal to za wymowke z twojej strony i zrezygnowal przekonany ze sie narzucal

Też mi się tak wydaje. Jednak poza tym nie dałam mu odczuć, że go nie lubię, byłam miła i rozmowna. Do tej pory zawsze się uśmiecham, kiedy go widzę. Problem w tym, że nie stać mnie na nic więcej. Nie umiem podejść do niego tak po prostu, strasznie mnie onieśmiela. Ostatnio siedział koło mnie na ławce, sprawiał wrażenie smutnego i zakłopotanego, ale krępowałam się zagadać.