ta zla synowa

pewnie przyjdzie taki dzien, gdy on i ja wyniesiemy sie z domu, u mnie rodzice maja siebie,jego matka nie ma nikogo, poza tym mieszka z dala od cywilizacji. ciagle smutnieje, gdy mowimy o przyszlosci, nie da rady tam zamieszkac, roznie dobrze moglabym wyprowadzic sie pod grzybek jak zwirek i muchomorek. jak pomoc zniesc kobiecie syndrom pustego gniazda?

mysle ze bardzo trudno..... sama mam prawie doroslego syna i z przerazeniem widze ze sie u niego nagle zmieniaja prioritety....nie to ze jestem zazdrosna mamusia.... pewnie gdy sama bedziesz miec dzieci zrozumiesz...kochasz dziecko piescisz wychowujesz troszczysz sie o niego az tu nagle on cie wogole nie potrzebuje nagle z dnia na dzien jest dorosly..odchodzi.. dzieci nie wychowuje sie dla siebie tylko dla swiata ...ale to przekroczenie tego progu....czasem jest powodem lekkiego uklucia w sercu matki. z twojej wypowiedzi wnioskuje ze jestes madra kobieta.... mysle ze spokojem rozwaga i okazywaniem tesciowej ze jednak jej czasem potrzebujecie i ze syn nadal tez matke kocha...pokonacie chwilowe problemy.

gdyby mieszkala w miescie, to pewnie bylaby mozliwosc na dzien dwa tam zajsc, niestety 80km nie bedziemy czesto jezdzic,daleko :(koszty tak syn chce miec juz dzieci,wyniesc sie, matki nie wezmie, bo ona z domu nie pojdzie

każdy musi zrozumieć że życie dzieli sie na etapy i każdy jest inny życie jest inne gdy jesteśmy dzieckiem, inne gdy nastolatkiem, jeszcze inne gdy jesteśmy młodzi zakładamy swoją rodzinę...no i przychodzi też czas gdy dzieci odchodzą z domu każdy etap wymaga pracy i przystosowania się do niego tylko że niekóre kobiety zapominają że na tym polega życie, zapomniały że też ze strachem wkraczały w małżeńskie życie, z niepokojem zostawały matkami.... tak samo jest z odejściem dzieci z domu, trzeba do tego przywyknąć i się przyzwyczaić zamiast próbować "kijem zawracać bieg rzeki" a czytając wypowiedzi wielu młodych meżatek, wiele teściowych właśnie jest na etapie zawracania rzeki kijkiem.....

pozatym tak jak napisala autorka jej tesciowa jest kobieta samotna i pewnie tu laduje sie taka kobieta w ambaras malzenstwo jej sie rozpadlo wiec ona robi wszystko dla dzieci nie wiaze sie z nikim innym dla dobra dzieci....poswieca sie ze strachu zeby dzieciom krzywda sie nie stala....a dzieci dorastaja i zostawiaja oglupiala matke. jak wybrnac jako matka z potrzasku....samotnosc dla dobra dzieci? czy nowy zwiazek z ryzykiem ze nowy partner nie bedzie lubic naszego potomstwa. chyba my kobiety za bardzo sie poswiecamy. :-(

uwazam ze kazdy powinien miec swoje zycie