czy pomóc bratowej???

Witam serdecznie. Chciałbym przedstawić sytuacje mojej rodziny. Otóż miałem brata który ponad rok temu popełnił samobójstwo, miał on żonę, która wtedy była w ciąży. Gdy to wszystko się stało ona zaczęła brać tabletki na psychikę, nasenne, na ciśnienie, przestała jeść- doprowadziła do poronienia. Mój brat powiesił się z powodu moich rodziców, którzy bardzo go poniżali, on często chorował na różne depresje, nerwice, więc miał bardzo słabą psychikę, ja niestety stanąłem po stronie rodziców. Wspierała go tylko żona, która po jego śmierci i poronieniu została sama. Nie wiem czy powinienem jej pomóc. Wiem że leczy się psychiatrycznie, że pracuje- że tylko pracuje, jest chyba bardzo samotna, wrak człowieka. To młoda kobieta 31lat. Ale problem jest w tym że nawet na pogrzebie nie chciała nas widzieć. Nie wiem co robić w tej sytuacji. mieszkamy w tym samsym mieście i niedaleko od niej jest moje osiedle, kilka razy ja widziałem, ale nie odezwała się do mnie

Podejrzewam ,że nie będzie chciała od was pomocy

tez tak mysle, ale w sumie jesteśmy rodziną, może nie taka jaka powinna być ale jesteśmy

Ja na Twoim miejscu spróbowałabym coś zrobic,ale tak jak napisałam nie wydaje mi sie żeby przyjeła pomoc,ale warto spróbować

Zaraz Ci powiedza , ze to zadna rodzina:O No dobrze, ale w jaki sposób chcialbys jej pomóc? Mysle, ze to bedzie baardzo trudne o ile w ogole mozliwe. Nawiaz z nią jakis kontakt, moze nawet napisanie listu byłoby dobrym rozwiązaniem , skoro ona nie chce z wami rozmawiac?

przykre...ma do Was żal...dziwisz się? dlaczego stanąłeś po stronie rodziców wiedząc, że go tak traktują? nagle sumienie Cię ruszyło? Ona straciła męża i dziecko, biedaczka. czego oczekujesz, że przechodząc koło Ciebie uśmiechnie się i powie "cześć"?

no wiem, dramatycznie sie zmieniła, była taka energiczną babką, po studiach, dobra praca... a teraz taka bez życia, bardzo ją lubię, zawsze zazdrościłem jej bratu, atrakcyjna. szkoda że życie dało jej tak w kość, bo jednak miała męża, była w ciąży a tu taki dramat

wiem, że rodzice nie powinni tak postąpić z bratem, najpierw dali mu dom, później kazali się wyprowadzić, on naprawdę mógł sobie bez nich poradzić, miał cel, skończył farmacje. sam byłem w wielkim szoku, bo myślałem że ten dom nie był aż tak ważny dla niego. jest mi ciężko że tak się to potoczyło, moja matka też ma żal do siebie do ojca, ojciec widać że czuje skruchę, chce wszystko naprawić. ale nie da się już

zal mi jej, ze na takich "tesciow" i szwagra trafia :-0 masakra :( jedna wielka patologia ty i twoi rodzice! zostawcie ja lepiej w spokoju!!!

Ale w jaki sposób chcesz jej pomoc???

musiała bardzo kochać Twojego brata. z tego co piszesz można wywnioskować, że pomagając jej chcesz zagłuszyć wyrzuty sumienia (stanąłeś po stronie rodziców, anie brata).

Ja na jej miejscu nie przyjełabym od was pomocy z dwóch pwodów Pierwszy to taki,że kiedy was potrzebował to się z nim nie liczyliście .A drugi to taki ,że nie chciałabym mieć z wami nic wspólnego ,ponieważ przypominalibyście mi o tym co się wydarzyło

Wyczuwam,że gryzie cię sumienie.może i chciałbyś ją bzyknąć,bo zazdrosciłeś jej bratu.Ale pamiętaj,jeśli zblizysz się do niej z tak niskich pobudek i ją zranisz...nie rób tego.Przemyśl czego oczekujesz,a przede wszystkim co możesz jej ofiarować.

pewnie nieźle mi się teraz od was dostanie ale powiem prawdę, stanąłem po stronie rodziców, bo ten dom chcieli wtedy dać mi, miałem dzieci i chciałem zamieszkać z nimi w domu. Mój ojciec zawsze był za mną, więc sam stwierdził że on jeszcze w życiu zarobi sobie pieniądze, gdy studiował też nieźle ciągnął kasę od rodziców więc nie było tak że nic mu nie pomogli. Pomyślałem że oni się jeszcze w życiu dorobią, są młodzi wykształceni, z perspektywami

patologia

Ale tutaj nie tylko chodziło o dom ,bo nie wierzę ,że to akurat zadecydowało,że chce popełnić samobójstwo.Wydaję mi się ,że poprostu tak go traktowaliście od zawsze a facet poprostu tego nie mógł juz zniesc

i tylko z powodu domu sie powiesil?? czegos tu jeszcze brakuje, czestow w rodzinie sa klotnie o majatek,dom, pieniadze ale ludzie z tego powodu sie nie wieszaja

paweł33pawelll NIE MOŻESZ MIEĆ WYRZUTÓW SUMIENIA. Nie spodziewałeś się, że brat posunie się do takiego kroku. W życiu są różne sytuacje i człowiek nie jest w stanie ich przewidzieć.

gdy studiował też nieźle ciągnął kasę od rodziców więc nie było tak że nic mu nie pomogli -- przestan, nawet po smierci jego musisz na niego nadawac, tzreba bylo tez sie uczyc, studiowac

przyznam że już za czasów studiów zaczął leczyć się psychiatrycznie, depresja, nerwica itp. rodzice wypominali studia, później dom, ojciec chciał pożyczkę od niego, kiedyś chciał aby oddał mu pieniądze za studia. żonę miał bez zarzutów, wspierała, troskliwa, pilnowała aby brał leki... później miał wypadek, lekka stłuczka, ale samochód nie dało się już naprawiać- to wszystko się do tego przyczyniło

a bratowej daj spokoj to bedzie najlepsza pomoc dla niej od was, wyrzuty sumienia i tak beda zawsze a czy ja przeprosiliscie??jak nie to moze wyslij list z przeprosinami ale nie usprawiedliwiaj sie w nim, bo jeszcze bardziej ja wkurzysz

a jakie mial problemy psychiczne??no coz jego choroba i wesze zachowanie doprowadzily do tragedii

Miej jaja i podejdź do niej.Ale tylo wtedy jeśli masz dobre intencje.

z tego co wiem to niedawno leczył się na depresje maniakalna, pewny nie jestem, bo to raczej nie mówiło się o tym... siostra bratowej mówiła. od zawsze miał nerwicę, bardzo niskie poczucie własnej wartości- dzięki ojcu, zawsze dla niego robił wszystko najgorzej, śmiał się ze studiów jakie wybrał

wydaje mi się, że powinieneś dać jej spokój. przyczyniłeś się do wielkiej tragedii jaka ją spotkała - naprawdę nie musisz jeszcze skazywać jej na swoje towarzystwo żeby uciszyć wyrzuty sumienia

chciałbym jednak cos zrobić dla niej, pieniędzy pewnie nie potrzebuje, dobrze zarabia ale coś pomóc

Poprostu zapytaj jej ,powiedz co czujesz,że chciałbyś jakoś pomóc i tyle .Nie zaryzykujesz to się nie dowiesz.

chyba tak zrobie, wiem co sobie o mnie myslicie, ale bardzo kochałame brata było jak było ale go kochałem

paweł ale odpowiedz sobie - tak naprawdę szczerze - czy chcesz to zrobić dla niej czy dla siebie?

Wątpię aby Ona coś od Waszej rodziny chciała ale próbuj może się uda. Jeny straszne to co spotkało te kobietę.