Co mi może dolegać? Nerwica żołądkowa? Coś innego?

W tamtą sobotę byłam na weselu. Piłam na prawie pusty żołądek. Potem wymiotowałam 7 razy. W czwartek zaczęło mnie palić i zaczęłam odczuwać niepokój z tym związany. Myślałam, że może nie jestem szczęśliwa w związku albo nie kocham partnera. Jednak sobie odpowiedziałam szczerze na pytania i nic. Potem nie szczerze i także nie przeszło. Wieczorem towarzyszyły mi drgawki ciała. Poszłam spać koło 19 i wstałam tak koło 7-8. Ponieważ źle mi się oddychało, duszno mi było, sny mnie męczyły - ogólnie nie mogłam spać. Wstałam rano i nadal się zastanawiałam nad pytaniami dot. mojego związku. Odpowiedziałam sobie na nie bardzo szczerze i jestem absolutnie pewna tego, że jestem szczęśliwa i kocham swojego mężczyznę. Około 12.30 zaczęłam płakać. I tak do 13.40. Mój mężczyzna przyjechał, opowiedziałam mu o wszystkim. W końcu przyniosło mi to ulgę. Serce przestało szybko i mocno bić. Kazał mi wreszcie coś zjeść. Poszliśmy do sklepu i potem razem ugotowaliśmy. Zjedliśmy, ale nadal palenie w żołądku nie pomogło. Wypiłam herbatę "Dobry sen", która zawiera melisę, rumianek i jaśmin. Wieczór i noc miałam bez zarzutów. Spałam spokojnie, chociaż palenie występowało. Dzisiaj rano wstałam - nadal paliło. Myślałam, że może to zgaga. Zażywałam dziś "Manti" - główne, bardzo odczuwalne palenie minęło. Natomiast chodziłam rozdrażniona, za chwilę było okej. I tak w kółko. Rano zjadłam jeszcze resztę z wczoraj z ugotowanego dania. Cały dzień nie jadłam później praktycznie. Kupiłam bułkę sobie - ale jak jadłam to aż mnie wykrzywiało. No i jest już 22 - zjadłam 3 kromki wasa z dżemem truskawkowym, marchewkę, jabłko, wypiłam herbatę z cytryną i cukrem - i nadal mnie pali (ale nie bardzo), jest duszno i się pocę (być może że jest duszno na zewnątrz) i mnie troszkę trzęsie. Nie wiem co mi jest. Czytałam na internecie i możliwa nerwica żołądka. Albo poprzez wymiotowanie w niedzielę? Nadżerka? Wrzód? Jak myślicie? Może jutro udać się na dyżur do przychodni? Bo naprawdę - męczę się i jestem zdenerwowana i troszkę zdołowana tym. Dodam, że nadal odczuwam jakby niepokój - a naprawdę niczym się nie stresuje. Po prostu nie mam powodów :) Jednie tym co mi może być.