ehh co za życie..

Przez ostatni rok bardzo dużo chorowałam, miałam zabieg wyciecia wyrostka, a ok miesiac temu mialam zabieg urologiczny. Mialam sie oszczedzac, ale od prawie roku nie pracowalam, bylam na utrzymaniu faceta. Pracowalam dorywczo, zeby cos bylo. A tak poza tym pralam sprzatalam, gotowalam, prasowalam i zajmowalam sie domem. Jednak nasza sytuacja finansowa tyroche sie pogorszyla. Mimo, ze jeszcze nie jestem w pelni zdrowa, postanowilam pomoc mojemu facetowi, i zatrudnilam sie jako sprzataczka w domu starcow, i sprzataczka w szkole. To jedyne, co moglam dostac w obecnej sytuacji. Dzis moj facet i ja bylismy w pracy. Ja mialam na rano, on na popoludnie. Ten moj pierwszy dzien byl okropny. Ledwo dawalam sobie rade. Zaczelam prace o 6 rano, skonczylam o 18:00 ... Źle sie czuje. Wiem, ze nie powinnam sie tak przemeczac i narazac swojego zdrowia, ale chcialam pomoc nam w naszej sytuacji. Przychodze do domu, patrze, a moj facet w domu :o Pytam "co tutaj robisz, nie jestes w pracy?" A ten do mnie "No wiesz, jak ty zaczelas pracowac, to ja sobie troche odpoczne i wzialem sobie kilka dni wolnego" :o Wszystko ok, tylko my na prawde jestesmy w trudnej sytuacji. A ja zarabiam o polowe mniej niz on. Poczulam sie dziwnie. teraz leze, i jest mi niedobrze na sama mysl, ze wyjdziemy na tym wszystkim jeszcze gorzej... :(