co mi jest? :(

hej Mam problem, mam 20 lat, jeszcze nigdy nie byłam w takim poważnym związku i bardziej jednak wynikło to z tego , że nie chciałam, uciekałam , nawet jeśli chłopak mi się podobał... mam za sobą ewentualnie spotkania (z przytulaniem ,pocałunkami , nic poza tym) ale to też pomimo tego , że ok naturalnie sprawiało mi przyjemność , ale nie było też czymś takim nadzwyczajnym, żebym chciała znów i znów itp. bardziej coś w rodzaju "jest miło, fajnie i tyle" ale żebym potrzebowała tego załóżmy co dziennie? niezbyt, nawet czasami miałam wrażenie , że nie chce mi się nigdzie wychodzić z tym , z którym jak twierdzę było naprawdę miło :/ Zastanawiam się co jest ze mną grane :( martwi mnie to bo nie chcę reagować tak na każdego faceta, jednego czasu zazdrościłam parom dookoła i w końcu chciałam kogoś mieć, a teraz w ogóle nie odczuwam tej potrzeby, jest mi to obojętne. Pewnie napiszecie mi , że nie dojrzałam do poważnego związku, sama nie potrafię określić co jest grane :(

Dojrzejesz do tego nie spotkałaś właściwej osoby

"Dojrzejesz do tego nie spotkałaś właściwej osoby" zgadzam sie...to nie był ten

co tobie jest? nie masz większych problemów .

dziękuję za odpowiedzi, hmm pewnie i też racja z tym , że "nie mam większych problemów" ale też dzięki problemom , nabywamy pewnych doświadczeń, czasami lepiej jest mieć jakiekolwiek niż w ogóle

nie zrozum mnie źle, dla każdego, jego problem jest istotny i psuje mu samopoczucie, np dziecięce problemy wydają sie takie błahe, Oli, Asia zabrała łopatkę, ale Ola naprawdę to przeżywa i to jest dla niej duży kłopot. Tak samo twój problem wydaje mi sie niewielki, bo mam większe, np choroba mojej mamy, czy finansowe wygibasy żeby wiązać koniec z końcem, a ty masz ten luksus że możesz martwić sie, jak tu nie uciekać od bliskości i sie z kimś związać? chodzi mi tylko o to, że gdybyś spotkała sie z ciężkim kalibrem typu choroba czy wypadek, to ten problem by zniknął może spróbuj nie traktować tego problemu jako centrum zdarzeń, żyj, próbuj rózne rzeczy robić i zobacz, co ci życie przyniesie .

jasne , że nie zrozumiałam Cię źle i naturalnie masz rację, tylko odpisałam w ten sposób, bo miałam na myśli problemy dot. relacji damsko - męskich i o takich doświadczeniach też myślałam. Poza tym współczuję choroby matki i życzę jej zdrowia o cokolwiek by nie chodziło.

no i dziękuję za radę :) ta ostatnia na pewno mi się przyda , chyba bądź co bądź czegoś takiego mi brakuje, za dużo stwarzam sobie sama problemów, doszukuję się itp.