jak sobie samej pomoc? nie potrafie...

Z zewnatrz wydaje sie wszystkim, ze jest ok...ale wewnetrznie jestemrozbita. Ciagle sama zagnebiam sie psychicznie, ze jestem sama, nie mam znajomych, nie mam chlopaka. Ciagle lecze stare milosci. Jeden facet starszy sporo ode mnie, przez rok bawil sie mna, a ja juz od roku po tym lecze rany. Codziennie placze, nie moge sie z przez to uczyc, zawalilam studia, musialam wziac dziekanke. Ciagle mysle wspominam tego faceta, ukladam scenariusze w swojej glowie, do tego wszystkiego nabawilam sie kompulsynwego jedzenia... Nie daje rady! Chce byc szczesliwa, miec znajomych, chlopaka, a wieczniejestem sama, na kolezankach, przyjaciolkach sie zawdzone, znajomosci sie urywaja i zostaje ciagle sama. Powinnam sie uczyc, ale nie jestem w stanie, bo cialge o czym mysle, nie potrafie sie skupic... Moze komus wydaje sie, ze to lenistwo, czy ze wymyslam, ale ja sie po prostu dlawie swoimi myslami.

:(

spalas z tym facetem? widac bardzo wrazliwa jestes

jedyne lekarstwo to przestać myśleć. Ja o swojej byłej myślałem co dzień przez rok. Potem już mniej intensywnie aż przyszło ukojenie i pogodzenie sie z tym. No mi pomogła praca, tzn nauka, bo mam zapędy na pracoholika. To utrudnia myślenie o niepotrzebnych rzeczach ... ale w nocy trudnij było isć spokojnie spać i nie myśleć. To brzmi banalnie, ale czas naprawdę leczy racny - niestety za wolno ...

i w sumie rozumiem Cię lepiej niż myślisz. Też tak mam że znajomości zawodzą lub ludzie odzywają sie jak mają interes. Poza tym, wszystko to jest takie płytkie że szkoda zachodu. I tak płynie samotnie życie pośród ludzi - których i tak do okoła jest garstka,

niestety z nim spalam, on sobie w ciagu 6 miesiecy ulozyl zycie, w sumie jak to mowia przez przypadek, ale zmienil je o 180 stopni Ja dalej mysle, zadreczam sie, nie moge skupic na nauce. Dziekuje za mile slowa.

to masz nauczke na przyszlosc, nie spac z chuujem zadnym

teraz to wiem, ale ile sie wycierpialam, a ona starszy ode mnie, ja mloda dziewczyna i tak zryl mi psychike