Jaką drogę wybrać...

Wczoraj wyszło na jaw że moja dziewczyna, miłość której tak wierzyłem, ufałem, okłamała mnie. Nie o same kłamstwo chodzi a bardziej o "sytaucje" w której mnie okłamała.. Nasz związek trwa 3 lata od półtora roku mieszkaliśmy razem. Ona praca, studia u mnie już tylko praca. Dni upływały w dobrej atmosferze oczywiście czasami były małe nieporozumienia. Jednak od 3 tyg coś zmieniło sie... - wyszła do koleżanki do pracy na kawe(5 min, drogi od mieszkania) i wróciła po 6h po 21 nic nie informujać w trakcie gdzie jest , po co. - pojechała do kolegi jakis projekt zrobic i wróciła o 3 rano a na 7 do pracy miała(przez to byłem bardzo zły, napisała tylko sms o 22 ze wróci później Zawsze jak coś przedłuży się pisała, dzwoniła a w tych przypadkach dopiero mo moim telefonie którego nie odebrała pisała smsy W sobotę miała wieczór panieński jej dobrej koleżanki z czasów szkoły średniej ja byłem ze znajomymi na piwie i wróciłem kolo północy. Przebudzam się około 5 patrze na tel zero połączeń, smsów nie spałem jescze z 2h myśląc że zapewne u kolezanki nocuje i że poczekam aż pierwsza odezwie się.. Czekałem aż do 16 w niedziele gdy zadzwoniła o której wróce do mieszkania gdyż w godzinach popoludniowych rozgrywałem mecz. Gdy wróciłem będąc zły na nią i będąc pewny że nocowała u przyszłej panny młodej odpowiedziała że nie u niej a u kolezanki która spotkała i której 2lata nie widziała tym bardziej której ja nie znam Jeszcze ze one tylko dwie były gdyż ona sama wynajmuje mieszkanie i jeszcze ulica ta sama w której był wieczór panieński i na której nie ma żadnych budynków mieszkalnych 3 dni dopytywalem coraz więcej szczegółów, coraz więcej rzeczy nie zgadzało się aż powiedziałem ze cos ukrywa ze to czuje i żeby powiedziała prawdę. Okazało się że nocowała u kolegi do którego poszła po wieczorze na domówke!!! U kolegi od którego dopiero o 16 wróciła. U kolegi z którym podobno projekt robiła do 3 w nocy i była na piwie 6h. Jednak przy projekcie była jego dziewczyna a na piwie jeszcze była jej koleżanka o czym wiedziałem wcześniej i nadal mówi że tak było że nie byli sami!! A na domówce było z 10 osób Zaczeła przepraszać, płakać że okłamała bo bym zły. Jednak powiedziałem że ufałem i wierzyłem bezgranicznie a teraz nie widzę sensu aby być dalej. Poprosiłem aby powiedziała czy z nim całowała się przyrzekła na swoich rodziców że nie. I nie wiem co robić, nie wiem czy wierzyć że nic więcej nie było, czy może dopiero coś "rozwijało" się u nich. Nie wiem czy zdradziła mnie czy nie- zapewne tego nie dowiem się już. Nie jestem w stanie chyba już zaufać, wierzyć, prosi mnie aby nie przekreślać tego żeby dać szanse lecz nie jestem. Czy przyrzekając na swoich rodziców że nie całowa się nawet z nim mówiła prawda czy tylko chce jakoś wybrnąć z tego. Przykro mi bardzo jest cały dzień w pracy byłem przygaszony cały dzień myślalem czy wyprowadzać się zacząć nową drogę życia czy dać szanse żyjąc w niepewności?

Powiem Ci, co ja bym zrobiła: ja bym nie działała pochopnie, tylko obserwowała, badała sytuację. Byłabym czujna i podejrzliwa. Ale nie przekreśliłabym od razu. Wstrzymałabym się z radykalnymi krokami. Być może coś na rzeczy jest? Niekoniecznie pocałunki... Może coś innego się między nimi rozegrało, niekoniecznie w sferze fizycznej? (co wcale by jej nie usprawiedliwiało!) Ja bym wolała to sprawdzić, bo jak widać, na zdaniu dziewczyny nie możesz polegać, niestety.