jak zapytać?

Jak dyskretnie zapytać kobietę czy się Jej narzucam?

Najlepiej to zachowywać się normalnie a nie tak żeby zastanawiać się nad formułowaniem takich pytań ;)

po prostu nie chce Jej urazić z grzeczności wiem, że zaprzeczy

zrobię inaczej - pomilczę i zobaczę czy sama się do mnie odezwie czy nie

jak do tej pory ja "prowokowałem" wymianę zdań

ale, w pracy zaczynałeś rozmowę np czy przez internet?

to nie takie proste znamy się od dawna ale generalnie z widzenia los tak chciał, że się wyprowadziła ostatnio dostałem zaproszenie pojechałem - zrobiłem z siebie głupca - poniekąd celowo odległość wymusza kontakt telefoniczny Ona niewiele mówi, ja czasami aż nadto - zazwyczaj nic mądrego Ona stateczna, inteligentna, wykształcona osoba, nie głupia ja to taki niepewny siebie, głupiutki facecik nie chce się narzucać, nie chce też robić przykrości szanuje i podziwiam Ją, ale po prostu wydaje mi się, że z moim podejściem do życia to raczej nikt mnie nie zechce a żeby myśleć o czymkolwiek potrzebuje rozmów, poznania, kontaktu niestety to wszystko jest utrudnione

a mozesz zyskac

też tak pomyślałem, że nic nie tracę ale jeśli Ona nie odzywa się nie pytana wiem, że jest zapracowana generalnie "kontaktujemy" się od miesiąca ja zacząłem tak z kopyta - przedstawiłem siebie w złym świetle nie chciałem robić z siebie kogoś lepszego, zwłaszcza, że jestem strasznie samokrytyczny nie dzwonie, nie chce przeszkadzać - tylko sms-uje odpisuje, ale zazwyczaj tak zwięźle i po kilku dniach nie wiem czy po tej wizycie nadal chce kontynuować podejrzewam, że nie bardzo oboje mamy swoje lata i czas nagli ja potrzebuje sporo czasu może Ona szuka kogoś konkretnego wygląda na stanowcza, konkretną i zdecydowana osobę

no i znów się niepotrzebnie rozpisuję

kontynuowac, skad masz watpliwosci?

zapros ja na kawe, do kina i zobaczysz reakcje. nie ma co dywagowac i analizowac, nie jestesmy wrozkami - trzeba dzialac i sprawdzac:)

ty się nie pytaj czy sie narzucać, tylko pisz do niej z umiarem

pomilcz troche, moze sama sie zacznie upominac..

hymm... jak odpisuje po kilku dniach, to tak raczej średnio fajnie... zwłaszcza ze to smsy, a nie kurczę listy czy telegramy... :P

na razie to Autor nie bardzo dziala, wiec i dziewczyna pewnie nie wie o co mu biega

pewnie nawzajem sie nakreceja o co cho

wątpliwości rodzą się z tego powodu, że sama nic nie napisze, tylko odpowiada zwięźle i na temat... sama nie podejmuje inicjatywy - w znaczeniu - sama nie napisze do mnie nic od siebie - wystarczyło by np. zwyczajne - Cześć, co u Ciebie? Taka zwyczajna niewymuszona przezemnie konwersacja. Zaproszenie do kina i na kawę to nie taka prosta sprawa - 200 km. Staram się teraz pisać z umiarem. Przystopowałem, bo byłem zbyt wylewny. Nie lubię owijać w bawełnę i udawać kogoś kim nie jestem. Ma to jednak sporo wad, bo przedstawiam siebie w negatywnych barwach. Zniechęcam na wstępie. (taka moja wada) Właśnie chcę pomilczeć, ale nie wiem czy to także nie zostanie źle odebrane. W zasadzie to nie jest fajne, ale poniekąd potrafię to zrozumieć. Z drugiej jednak strony zastanawiam się, czy to nie jest tak tylko z grzeczności. No bo jestem takim człowiekiem, że potrzebuje sporo czasu i poznania siebie nawzajem. Nie mam tak jak większość osób, że po tygodniu lądują pod kołdrą.

a co takiego o sobie napisales?

ze mam zaburzenia nerwicowe i nie nadaje się raczej w tym stanie na ojca, męża, głowę rodziny, że najprawdopodobniej z tego tez powodu nie osiągnę w swoim życiu zbyt wiele.. że boję się odpowiedzialności... wiem... ale jestem szczery do bólu nie chce marnować komuś czasu zakładam dlatego, że odpuściła zrozumcie jednak, że jeśli po tylu latach znajomości z widzenia ktoś nadal się wami interesuje i z nikim się nie wiąże, to ktoś taki jak ja zaczyna się martwić, że owa osoba zmarnuje sobie życie kreując w swojej głowie idealny obraz mojej osoby, obraz mylący, który sprawi, że inni zostaną odtrąceni... więc mam tak na własne życzenie... zrobiłem to poniekąd z szacunku i troski o Nią... chce by była szczęśliwa... jednak pomyślałem po tym wszystkim, że może warto było by poznać siebie lepiej... ta wizyta dobrze wpłynęła na moja osobę...

nie wiem jak ona na to zareaguje, ale ja bym docenila cos takiego.

nie rozumiem nie stac na zwykkla rozmowe za duzo prób było rok temu 3 w tym 2 to raczej juz jest chec wyjasnienia bez pretensji jego na to tez nie było stac łatwiej przemilczec a potem za jakis czas znów niewiadomo czemu znów cos tam pisac mnie to przerosło

nie wiem czy dostatecznie jasno zrozumiała moje intencje nie chce jednak już się tak przed Nią otwierać i pisać w kółko jedno i to samo co za dużo to niezdrowo - zresztą źle się po takim czymś czuję zresztą nie ma reakcji z Jej strony na te moje wypociny może to i lepiej..

coz, duzo zalezy... jesli tak od poczatku kawa na lawe to mozna kogos wystraszyc... a nie kazdy jest tolerancyjny i wyrozumialy. pomilcz, co bedzie to bedzie.

zapytajnikowa... o czym piszesz, bo nie bardzo rozumiem? domyślam się tylko, że to Twoja historia

migotka.... zastanowiły mnie jednak Jej słowa, że wszystko można zmienić, że na każdego można znaleźć sposób, że "trzeba pogodzić się z tym kim się jest"... to daje do myślenia

zresztą tak czy inaczej odległość jest znaczna i nie sprzyjała by ewentualnym kontaktom, a wiem z doświadczenia, że nic tego nie zastąpi

ale zdaje sie ze stoimy po przeciwnej stronie Barykady nic nie poradze nie jestem tak silna

pesymista:p

zastanowiły mnie jednak Jej słowa, że wszystko można zmienić, że na każdego można znaleźć sposób, że "trzeba pogodzić się z tym kim się jest"... to daje do myślenia' tak, to jakies swiatelko w tunelu, dlatego nie narzucaj sie, i tak stapasz po kruchym lodzie, im wiecej wyjdzie z jej inicjatywy tym lepiej...