jestem nikim dla męża:(

Nie wiem sama dlaczego zdecydowałam się tutaj pisać...po prostu już wysiadam...mąż o wszystko mnie obwinia....za każde swoje niepowodzenie i porażkę wyładowuje się na mnie. Ogólnie jest dla mnie podły, wulgarny. Gdy odmawiam mu seksu, krzyczy na mnie...wyzywa od pierdolonej egoistki...czasami zgadzam się "dla świętego spokoju"...czuję się wtedy jak ostatnia szmata odarta z godności.. wczoraj potraktował mnie jak śmiecia tylko dlatego że wrócił z pracy i nie nalałam mu zupy ... obraził się.... pracuję także zawodowo, więc nie rozumiem dlaczego mam mu podstawiać wszystko pod nos.... zamęcza mnie psychicznie...dzisiaj musiałam sięgnąć po silne tabletki na uspokojenie....czuję że przegrałam życie i nic mnie już dobrego nie spotka...

to masz :P ja bym mu podała tę zupę, bezpośrednio chochlą do gęby

Dlaczego ciagle sie z nim męczysz? Chyba juz na poczatku związku pozwoliłas sobie wejść na głowę i dlatego on Cie tak traktuje:-(

właśnie na początku było zupełnie inaczej...nie potrafię określić w którym momencie to się zaczęlo dziać...

To dlaczego nie rozwiedziesz się z nim?

nie wiem dlaczego ciągle z nim jestem....mam swoje mieszkanie, pracę...być może sugeruje się dziećmi....

Kopnij w dupe dziada. Niech spierdala na drzewo! Pracujesz zawodowo wiec staniesz na nogi. Daj sobie szanse a znajdziesz milosc i szczescie.

i ty zaczęłaś go uwierać :P

do tego On potrafi świetnie się z tym kryć....gdy ktoś nas odwiedza, zakłada fartuszek, przygotowuje obiad, robi kawę...jest tak miły że czasami sama się dziwie jak można być obłudnym do tego stopnia...każdy mówi "co Ty chcesz?! fajny facet! takiego tylko ze świecą szukać"

W momencie kiedy zaczął cie w ten sposób traktować powinnas dac mu do zrozumienia ze sobie na to nie pozwolisz. Pracujesz, a co z mieszkaniem/domem jest wspólne? Ile lat po ślubie jestescie? Macie dzieci? Mowilas mu zeby nie traktował cie w ten sposób?

znowu ta z wielokropkami:D kolejne prowokacje zaklada:O ,chociaz zmienila bys styl pisania i przestala trzaskac w kazdym temacie te wielokropki,nie znasz innych znakow interpunkcyjnych?? Poza tym ,jestes latwo po tym rozpoznawalna,a tym samym twoje nedzne prowokacje.

Pracujesz, masz mieszkanie to na co jeszcze czekasz? Zasłaniasz sie dziećmi, a myslisz ze co byloby dla nich lepsze, bo z pewnoscia nie patrzenie jak ojciec poniża matkę.

mialam tak samo i już tak nie mam. nie staraj sie go zadowolic, tylko stań sie zimna suką i stawiaj siebie na pierwszym miejscu. Strzela focha ze zupki nie nalałaś? strzel gorszego, pokaż mu że ma rączki dwie i sam moze to zrobic a ty jesteś zmęczona, też wrócilaś z pracy. Po czym sie obraź, mozesz (ale to później, jak juz nieco mezulek przywyknie) rozdziawić mordę na niego i także wrzeszczeć. Ostantacyjnie się ubierz i wyjdź z domu mówiac, ze musisz sie supokoić bo cię wkurzyl. :D dziala, dosć szybko, a na kazdą próbę powrotu do starych dobrych (dla niego) schematów reaguj wściekłościa i wrzaskiem. Będzie chodził jak w zegareczku albo zażąda rozwodu. W sumie to drugie chyba lepsze jednak.

nie urządzam sobie prowokacji, niby w jakim celu miałabym to robić?

jesteśmy po ślubie 10 lat...mamy 2 dzieci- 7 i 5 lat...dom jest mój, nie jest wspólnotą.

Nie wiem, na co Ty czekasz? Postaw mu się! A jak mu nie pasuje, niech wypier...a. Zacznij w końcu używać mózgu kobieto, nie daj się zastraszyć!

krótko tylko.... to nie jest tak że ja siedzę cicho jak myszka pod miotłą-nie!- w takich sytuacjach daję mu jasno do zrozumienia że nie podoba mi się to. Bywa że przeklinam. Jednak zwykle i tak to on wychodzi z domu, a potem przez kilka dni panuje w domu grobowa cisza

dwa razy już się wyprowadzał...zawsze wracał i skomlał jak pies że się zmieni bla bla bla....stara śpiewka...tyle że teraz już się wycwanił, i twierdzi że nigdzie się nie wyprowadzi, że jest zameldowany i gówno mu mogę zrobić :-/

to go wymelduj, to twój dom. ale jesteś niezaradna :O

No i niech będzie cisza. Ty w tym czasie rób coś dla siebie, a on-samoobsługa:D Nie szukaj zgody na siłę. Kochasz go jeszcze?

Wybacz załamana...po prostu przechodzę menopauzę i czepiam się wszystkiego :)

Lady...nie wiem czy go kocham. Coś się ewidentnie wypaliło. Nie jesteśmy już tymi samymi ludźmi. Jestem szczęśliwa gdy wychodzi z domu, a ja mam spokój. To raczej chyba nie jest oznaką miłości?

pilniczek i cążki... rozumiem, nie gniewam się :)

nagraj go komórką - ukryj gdzieś, rozwiedź sie i wyślij na youtube i wyślij do całej rodziny in znajomych!

No to pora na zmiany. Sytuacja w domu wywołuje Twoją frustrację. Skup się zatem na sobie, nie na mężu. Małymi krokami powiększaj swoją niezależność. Masz hobby? To poświęć na nie więcej czasu, wychodź z domu.

Lady...coś dla siebie....hehe, to nie takie proste, bo gdy On tylko zauważy że się zaczynam szykować do wyjścia to z miejsca komunikuje że on też wychodzi więc mam dzieci zabrać ze sobą...i najczęściej kończy się na tym że zostaję w domu. Zal mi dzieci.

No to nie wiem, po co Ci taki pasożyt. Może powinnaś się rozwieść?

we mnie największym problemem jest to, że nie potrafię milczeć, uprzeć się i przez kilka dni się nie odzywać. Myślę że dlatego On sobie na to pozwala, wie że i tak długo nie będe się gniewać. Myślę że w pierwszej kolejności muszę o to zadbać... pokazać mu że też potrafię być podła i zawistna.

Lady...nawet nie wiesz jak bardzo bym chciała być taką silną kobietą jak TY...zazdroszczę.

Nie, nie podła i zawistna. Asertywna i stanowcza. Demaskuj wszystkie jego podłości i nazywaj po imienu, ale bez wyzwisk. Nie daj się wyprowadzić z równowagi i zbieraj dowody na jego podłość, np nie kasuj chamskich smsów, nagraj jego obelgi na dyktafon. Może przydać się w sądzie.