Toksyczna matka.

Coś się ostatnio z moją mamą dzieje. Histeryzuje z byle powodu, płacze, uważa,że nikt się nią nie interesuje, ciągle się czuję mało wartościowa itd. Siedzi w domu, ogląda tylko tv i sprząta. Na pytanie jakie ma zainteresowania(czysto z ciekawości, bo mi nie mówi) to się obraża, że to jej sprawa i że mam jej nie obrażać bo ma dużo zainteresowań i chciałabym tyle mieć co i ona. Ok, zdołałam się dowiedzieć, że jakieś ma, i fajnie, tylko, że nic z nimi nie robi. To raz... Dwa, to że wypomina wszystkim w złości całę ich życie i to, że np komuś pomogła i ten ktoś MA OBOWIĄZEK jej odpłacić jej pomoc. Choć jak pytamy, czego potrzebuje, to mówi, że niczego i sama sobie poradzi... Trzy, to to, żę raz mi powiedziała, że widziała pare razy matkę świętą, kiedy była na skraju psychicznej wytrzymałośći i uważa, że jest aniołem, bo tylu ludziom pomogła. nie przeczę, że pomogła, bo pomocna jest bardzo... Ale też bardzo toksyczna w swoim zachowaniu. JAk jej mówie, że chce jej pomóc i jak ma jakiś problem to ma przyjść i pogadamy, to że nie ma żadnego problemu. Jednak widzę, że coś ją pożera od środka. Co mam zrobić?

moze ma depresję ? :/ weźcie ją do lekarza... to chyba nie jest normalne, ze widzi matkę świętą ;/ ??

jezu...na bank jest po rozwodzie albo w trakcie labo im się nie układa, bo są arzem ze względu na ciebie. podstawą jest udany związek.

moze menopauza? albo deprecha

menopauza na mur

mendopauza :-)

ale z problemem psychicznym. Coś takiego mogło zrobić się np przez długotrwały stres.

No na ten przykład ja chodzę do psychiatry i mam antydepresanty. Mam 18 lat i psychiatra stwierdziła, że to przez to, że ciągle wszystkie winy spadały na mnie (: ciągle czułam się za coś winna. Dla mamy najważniejsze zawsze było to, żeby mieć dobre oceny. Jednak za bardzo nie ma u nas w domu rozmowy. Po prostu masz sobie radzić i chuj. No i każdy jak się gubił to szukał pomocy z zewnątrz. Co skonczyło się na tym, że ja nie chodzę do szkoły, choć się bardzo dobrze uczę, bo się boję ludzi i od września idę na zaoczne, siora wpadła z jakimś grubasem z problemem alkoholowym i pokerowym, a brat jest dużym emocjonalnie dzieckiem. Z pozoru sobie radzą, ale co jestem starsza, to widzę, że tylko udają przed mamą. Smutne. Bo siostra dziś przyszła po radę, porozmawiać po prostu, to mama jej zaczęła wypominać całe życie. A siostra ze spokojem chciała tylko porozmawiać. Albo jeszcze niepokojąca rzecz jest taka, że mama sobie wmawia, że jest strasznie chora i że zaraz umrze. Jednak lekarze nic takiego nie stwierdzają. Albo krzyczy, że ją traktujemy jak psa, jak tylko normalnie zwrócimy jej uwagę. Nie wiem co się z nią dzieje. Martwie się...