koniec zwiazku

tydzien temu zakonczyl sie moj 6letni zwiazek, raczej z rozsadku niz z innych powodow. Musialo tak byc poniewaz nasze zycie we dwojke to raczej cisza przerywana klotniami o wszystko, inne myslenie i plany na przyszlosc, moje nerwy i placz. Jemu tez nie bylo dobrze, to raczej on wkoncu postawil kropke nad i, powiedzial ze ktos musial byc tym zlym, zebym za kilka lat nie powiedziala mu, ze zmarnowal mi zycie.. I mimo ze wiem, ze nie bylo dobrze to dzis siedze i rozpaczam, zapijam smutki bo mam dzien wolny od pracy i tesknie do niego, mimo tego jaki byl.. Kiedy to minie..? nie umiem zniesc tego stanu, mam ochote walic w mur, jestem zla i rozgoryczona ze nie wyszlo, chce mi sie krzyczec i plakac. Niewiem jak sobie ulzyc, bo alkohol to chwilowe..

Masz dzień wolny, a gdzie pracujesz w sklepie?

minie ci po miesiącu, jak czytam twoją historie to tak jakby to było o mojej siostrze ,identyczna sprawa , 6 lat , cisza przerywana kłotniami , dosłownie to samo , tylko tu ona powiedziała koniec, i dziś bardzo sie z tego cieszy , minęło pół roku i mówi ze podjęła słuszną decyzje . bo po co sobie marnować życie pomyśl o tym co by było dalej itd itd Moja siostra też niewiedziała czy dobrze zrobiła , szkoda jej było tych lat , tego przyzwyczajenia ze wszystko robili razem ,itd , ale to minie tak jak ci mówie, u niej zajęło to miesiąc, Bedzie dobrze i nie daj sie :) nie rozpaczaj :)

sposrod tego na napisalam tylko tyle udalo cie sie wylapac? jakie to ma znaczenie..

Mam 25 lat miesiąc temu się rozstałem tzn dziewczyna mnie zostawiła i ja niepotrzebnie utrzymywałem z nia kontakt bo dziś też mam gorszy dzień ale alko nie ukoi Twoich smutkow to Ci gwarantuje jedynie wyjście otworzenie się na nowych ludzi bo innej możiwosci nie ma

no to zaczynam odliczanie bo narazie brakuje mi go jak powietrza, mimo ze udawalam silna to nie umiem sie z tym pogodzic.

nie chce zadnych nowych znajomosci, narazie nie umiem sobie poradzic sama ze soba a co dopiero wyjsc do ludzi. Mam wrazenie ze wszyscy sa zajeci innymi sprawami, i mimo ze jak zawsze bylam kiedy bylam potrzebna, to teraz nie mam nikogo. Najlepsza przyjaciolka od 3 dni nie pyta co u mnie. Kto ma mnie podniesc na duchu, powiedziec ze sobie poradze, ze minie i bedzie dobrze..? tyle spraw mam do ogarniecia a nikogo nie obchodze..

No powiedz coś o sobie, świat jest mały, może jesteś tą dziewczyną do której kiedyś zagadałem a wtedy była zajęta.

mysle ze nie :) Zreszta nie ma to znaczenia wiekszego.

z kobiet trzeba korzystać bo to wredne zdzi*y . BO PRAWDA JEST TAKA : KIEDY WESZLISMY DO UNII JEWROPEJSKIEJ POLSKIE KOBIETY, Z ZACHODU ODZIEDZICZYLY OKROPNA MODE : MIEC MĘZA (PO 2 LATACH ROZWÓD) NA JEDNYM BOKU MURZYNSKIEGO KOCHANKA,NA DRUGIM KOBITE BO BISEKSUALNIZM TEZ JEST TRENDY

napisz santaanna@interia.pl 4 miesiace temu rozstałam sie ze swoim chlopakiem, bylo super przez pierwszy miesiac teraz umieram choc wszyscy mysla ze swietnie sie bawie i dokladnie rozumiem Cie, i wcale nie jest prawda to ze wejscie w nowe towarzystwo pomoze bo i tak w tlumie szukasz jego

lingra, co ty pieprzysz?

santaanna, to nie to samo, nie ma co porownywac..

U mnie mineły 2 miesiące od rozstania i dzisiaj pierwszy raz wyszłam do ludzi. :)

Gdyby nic w tym podobnego nie było pewnie nawet bym nie odezwała się ani słowem... Byłam z nim trzy lata, to były dobre trzy lata chociaz chwilami ciezkie. Przez ostatni rok wykanczalismy sie zwajemnie kiedy sie rozstalismy zaczelismy sie nienawidziec i unikac po czym jedna rozmowa kilka wspolnych dni i do siebie wrocilismy. Bylo fantastycznie jeszcze lepiej niz wczesniej, pomyslalam ze tak juz bedzie zawsze kiedy to nagle w ciagu jednego siesiaca byla z jego strony zmiana o 180 stopni, pewnie polowa z was powie, ze kogos miał, nie nie miał nikogo i nie ma nadal. Ale ten miesiac przed rozstaniem byl tragiczny, non stop dołowanie, zero jakichkolwiek uczuc nic, dzis wiem, ze bylo to wszystko robione celowo, jeednak przez chwile pojawilo sie swiatelko w tunelu mowil, ze mysli teskni itd. nie wiem co myslec z jednej strony zuje ze umieram umieram powoli w sobie z drugiej strony jestem zupelnie wyczyszczona z emocji i wiem, ze nie mozemy byc razem choc strasznie tesknie bo byl jedyna osoba ktora mnie rozumiala jak bratnia dusza, i najgorsze jest to, ze juz nigdy nie poczuje jego dotyku i bliskosci a bedzie to czula inna...

no ja tez z tym walcze, wyobrazam sobie nie wiadomo co ale nie odzywam sie, choc to ciezkie. Musze to jakos przezyc, choc moje zycie calkiem sie zmienilo. Ale takiego stanu jak dzis nienawidze, juz myslalam ze czuje sie lepiej ale wydawalo mi sie. Moj tez pisal tez mu zle ale teraz przyjal moja taktyke, nie odpisuje, ewentualnie zdawkowo na zadanie pytanie.

:(