Ludzie pomóżcie...

Co chwilę się zakochuję, nie mam chłopaka i nigdy nie miałam. Mam 18 lat, kiedyś były jakieś tam znaki, ale jak przyszło co do czego to się posypało wszytko. Wyć mi się chce, wiem, ludzie mają poważne tragedie, a ja sobie wymyślam- powiecie. Ale ja jestem załamana, jak mi się podoba jakiś to albo mnie nie zauważa albo jest zajęty, albo zostaje na tym, że jesteśmy dobrymi kolegami. Jakaś psychoterapia by pomogła? cokolwiek? zrobię wszytko by coś się zmieniło. Przepraszam, że się rozpisałam i tak chaotycznie, ale proszę o wyrozumiałość i jakąkolwiek pomoc.

ale wyluzuj, to normalne w Twoim wieku ;)

jesteś jeszcze młoda, wszystko przyjdzie z czasem. Nie martw się :)

Kiedyś byłam w podobnej sytuacji. Wiem jak to jest... wszystkie koleżanki kogoś mają, a ty czujesz się jak jakiś wyrzutek. Tak samo jak ty na siłę szukałam drugiej połówki a im dłużej to robiłam tym gorzej na tym wychodziłam bo ciągle się dołowałam. W końcu zaczęłam cieszyć się z tego że jestem singielką, do nikogo nie podbijałam i właśnie wtedy poznałam mojego pierwszego chłopaka, z którym teraz jestem już dwa lata. Musisz cierpliwie czekać aż ktoś się pojawi, no i najważniejsze to nie robić sobie zbyt dużych nadziei na początku znajomości :)

Czasami w życiu jest tak, że bardzo czegoś pragniesz, naciskasz i spinasz się, jednak to nie jest twój czas. Czasami warto zająć się czymś innym, nie napinać i spinać się tak, zrobić 3 kroki w tył i wtedy zdarza się miła niespodzianka. Piszesz, że co chwilę się zakochujesz. Powiedz, co takiego mają te chłopaki (jakie cechy charakteru) że tak się zakochujesz?