o pracy

Ludzie rozleniwiłam się. Wiem że to koszmarne, ale ostatnie moje lata życia zawodowego to była istna sielanka - pod względem zarobków to nie, ale pod względem wysiłku jakiego wymagała ode mnie praca to tak. Przez ostatnie około 4 lata w niemal każdej pracy większość czasu spędzałam na malowaniu paznokci, przeglądaniu katalogów z kosmetykami, kupowaniu ciuchów które zawsze ktoś przynosił na handel, jedzeniu pizzy, czytaniu książek i byciu on line... najgorsze jest to że jak poszłam na kilka miesięcy do pracy gdzie musiałam się narobić żeby zarobić to po 4 miesiącach wolałam się zwolnić i być na zasiłku aż coś znajdę. No i znalazłam, znowu będę się przez 3/4 swojego czasu pracy obijać. Niby cud miód i orzeszki... tylko boję się że do normalnej, ciężkiej, fizycznej pracy już nigdy się nie będe nadawać. Nie wytrzymuję napiecia związanego z harówką. W pracy świetnie znosze stres, sytuacje wymagające szybkiego podejmowania decyzji i napięcię psychiczne związane z odpowiedzialnością... i tylko do prac które tego ode mnie wymagają sie nadaję a jeśli mam być maszyną do zapieprzania, bez podejmowania decyzji tylko "robić swoje" to wymiękam i nie daję rady... Czy to jest normalne? a ktoś tak :P?