kocham go,ale seks.....

Hej wszystkim. Jestem z chlopakiem ponad 2 lata i nasze problemy psuja mi cala radosc ze zwiazku. Jest on wyjatkowa osoba, rozumiemy sie swietnie i za nic nie chcialabym zostawiac go,ale ten problem powstal na samym poczatku i trwa w najlepsze. Temperament mojego faceta jest znikomy...w przeciwienstwie do mojego. Niestety ma on rowiez problemy z utrzymaniem erekcji,. Byl u urologa,ten twierdzi,ze na pewno nie jest to jakis duzy problem i kazal zrobic mu badania oraz przepisal jakis specyfik. Lekka poprawa nastapila,ale moj facet z obawy przed niechciana ciaza (przestalam brac tabletki, bo uznalam ze przy tej czestotliwosci uprawiania seksu-ok raz na tydzien- szkoda wydawac 40 zl miesiecznie, a gdy probujemy z gumkami jego problem z erekcja sie poglebia) unika ko0ntaktow seksualnych (pare razy byl strach,ze wpadka). Naprawde chce z nim byc,kocham Go, czuje sie wrecz mu potrzebna do zycia i boje sie, ze beze mnie bardzo by zgorzknial,poza tym sama nie wyobrazam sobie innego partnera. Z 2 strony chce korzystac z mlodego ciala, niedlugo strace jedrnosc i cala ta otoczke swiezosci,a czasem mam wrazenie,ze marnuje najlepszy wiek wyrzekajac sie przyjemnosci z seksu...nie wiem ile lat tak wytrzymam, pozostajac wierna komus kto nie dba w ogole o mojep otrzeby. ejstem rozzalona,rozgoryczona i zla na niego, w mojej glowie jest to jego wina i jest mi okropnie przykro. chce mi sie plakac gdy o tym mysle. wiele razy o tym rozmawialismy i konczy sie na tym,ze on mowi, jaki jest chujowy i gowniany i czuje sie winna,ze w ogole poruszam temat. JUZ NIE WIEM,CO MAM ROBIC,OSZALEJE CHYBA.

u urologa byliście? Przecież on nie ma problemów z cewką moczową... Chyba powinniście zmienić lekarza

nie jest impotentem...

u doktora ktory jest seksuologiem i urologiem.

no skoro mu nie staje to chyba jest impotentem

jak w tym wieku kłopot z potencją to będzie tylko gorzej będzie unikal zbliżeń i zaspokajał się sam, bo w takich przypadkach samozaspokojenie jest na pewno dla niego przyjemniejsze i mniej stresujące

olej impotetna, znajdz sobie rooochacza na boku, albo jedz na dwa fronty, innego wyjscia nie widze.

nie wiem jak masturbacja moze byc przyjemniejsza od seksu, szczegolnie,ze podchodze do sprawy zawsze delikatnie. zreszta zawsze mi powtarza, ze jesli chodzi o lozko,to lepszej nie mial. zreszta wiem,ze ma to na mysli, bo w tych kwestiach jestem raczej pozbawiona zahamowan. ani razu nie zareagowalam na taka sytuacje negatywnymi uczuciami (przynajmniej nigdy nie dalam mu tego odczuc) i jestem zawsze wspierajaca. wiec nie sadze, by bylo to mozliwe,zeby wolal robic to samemu. on nawet nie oglada filmow pornograficznych,co jest dla mnie ogromnym szokiem,bo nawet ja to czasem robie. on po prostu ma duzo mniejsze potrzeby. martwi mnie nasza przyszlosc

przeciez nie mozna tak skreslac czlowieka.....nie wiem,co ja mam robic. kompletny dół

co najgorsze, ostatnio zauwazylam,ze odczuwamdo niego coraz mniejszy pociag, nawet mu ostatnio odmowilam (jego reakcja : smutek. jakby sie bal,ze nie chce bo jego problem....)gdy6 mysle o seksie z nim, niespecjalnie chce to realizowac. nie wiem,co sie dzieje. zawsze go chcialam. jestem na niego taka zla, bo winie go o to wszystko, mysle,ze to jego wina, ze nie zrobil z tym niczego, ze caly czas ignoruje moje potrzeby. chcialabym mu to wszystko wykrzyczec i mam na to ogromna ochote, ale wiem,ze zniszczyloby to go jako mezczyzne i pewnie szanse na naprawe tego co sie m.nami popsulo w tych kwestiach. cala w srodku sie gotuje, cala w srodku krzycze. tak ciezko mi utrzymyweac to w sobie mecze sie okropnie

chcialabym takiego faceta! Do tego z malym czlonkiem, i byloby idealnie,.