Chyba jestem psychiczna

Zaczynam się o siebie bać. Z pozoru wszystko ze mną okej. Uśmiechnięta, zadowolona z życia, towarzyska, biorę życie garściami. A w glebi duszy jestem kłębkiem nerwów. Staram się tłumić te wszystkie emocje, żeby nikt niczego nie poznał... A najgorsze jest to, co mnie może wyprowadzić z równowagi. To, że ktoś zostawi po sobie okruszki na stole, że głośno gryzie ogórki kiszone, że zadaje głupie pytania, że źle odmienia przez przypadki... Coraz częściej nie wytrzymuje i wybucham. Wyciągam brudy sprzed lat, chcę udowodnić, że wszyscy są przeciwko mnie. Właściwie to żaden człowiek nie odpowiada mi tak w 100%. Zaczynam nienawidzić... Kiedyś zostanę sama. Ja i moja choroba...

być może chorujesz na nerwice natręctw skoro przywiązujesz uwagę do takich błahostek jak okruszki

mam to samo.. choleryczny charakter ot co i stres, psycholką chyba nie jesteś

Żeby się uspokoić, czy z Tobą wszystko okej, idź do psychologa- na pewno nie zaszkodzi, a jest szansa, że pomoże. Ja mam identycznie jak Ty, ale nie idę na razie z tym do psychologa. Postaram się na razie samodzielnie z tym walczyć, przede wszystkim nie tłumić swoich emocji, jak wcześniej, trochę technik relaksacyjnych... jak to nie pomoże, to wtedy pomyślę o psychologu :(

mnie wnerwia jak radio jest włączone i jak okno jest otwarte a jeżdżą samochody, mam trudności w koncentracji, jedyne jest dziwne to, że nie mam problemów z zasypianiem ze wszystkim innym mam jakiś problem...

ludzi tak naprawdę nie znosi czy nawet nienawidzi innych tylko boją się przyznac

słuchaj,ja nie jestem psychiczna, ale miewam dni gdy drażliwość ma jest wysoka. i właśnie te dźwięki mnie najbardziej dekoncentrują. ostatnio planuje kupić słuchawki wyciszające,takie jak mają robotnicy.

a ja mam w domu taki meksyk:(za to wpadam w szal jak mi ktos talerzyki w szafce poprzestawia:Pale do psychiatry sie nie wybieram z tego powodu.kazdy ma jakiegos bzika.

radzę przejść się do gabinetu psychiatry - to żaden wstyd,a dostaniesz profesjonalną diagnozę... i zapewne leki uspokajające Psycholog jest ok. jeśli ma naprawdę dobre rekomendacje i byłby w stanie ustalić przyczynę takiego zachowania - leki tylko by to zahamowały nie niwelując prawdziwego powodu tej sytuacji

więc najpierw poszukaj dobrego psychologa i pochodź tam parę tygodni - jak będzie poprawa i znajdzie przyczynę Twojego zachowania i będziesz w stanie sama nad tym popracować i to zmienić to odpuść psychiatrę...