STRACIŁAM SENS ŻYCIA:(((

Dzisiaj dowiedziałam się że straciłam rentę i mi nie przyznali, a miałam 600 zł, a od następnego miesiąca nie będę miała nic;( Jestem chora na kręgosłup, miałam skoliozę i jestem po 2 operacjach, nie nadaję się do pracy, jeżdżę co jakiś czas do lekarza, plecy mnie często bolą, nawet jak się położę to bolą i w klatce piersiowej też, często muszę się położyć bo nie wytrzymuję:( A do pracy lekkiej, umysłowej nie mam głowy, nie skończyłam zawodówki nawet ze względu na praktyki w sklepie które były dla mnie za ciężkie (ciągle bolały mnie plecy nie mogłam się schylać zresztą w ogóle nie mogę). Skończyłam LO zaocznie, płatne, płaciłam za pieniądze z renty, ale nic się z tego LO nie nauczyłam bo to było tylko w weekendy a poza tym ważne tam było tylko pisanie prac kontrolnych i płacenie kasy i się zdawało, to wszystko! A dziś przyszedł list że renty nie będzie! bo byłam tydz. temu na komisji, wszystko powiedziałam o moim stanie zdrowia i w ogóle a ta małpa doktorka nie miała dla mnie litości bo przecież chodzę na nogach i poruszam rękoma i wyglądam normalnie a cała reszta to przecież pikuś prawda? :( Muszę się jeszcze odwołać na drugą komisję do Warszawy a jak tam mi nie przyznają to się chyba zastrzelę! wszystko jest takie do d**y to życie!;( aż się popłakałam, przepraszam was że takie długie, chciałam się tylko wyżalić:(

no to ciężka sprawa, leżeć cały dzień jak warzywo, nie możesz nigdzie się z domu ruszyć, ciągły ból nie do zniesienia... współczuję Ci...

Myślałam nawet nad wyjazdem za granicę np do uk ale ani ja ani mój chłopak nie znamy języka a on dodatkowo się boi gdziekolwiek wyjeżdżać, woli harować za 1000 zł na jakiejś pieprzonej produkcji folii! i to tylko na pół roku bo tyle ma stażu, on się nawet nie da namówić a ja nie mam żadnych szans na prace w pl on zresztą też ma marne. Ja tu zgnije w polsce. Narazie mieszkam z rodzicami, mam 23 lata, nie wiem co będzie dalej...

a ma kto Ci pomóc?

Zresztą gdzie mam się ruszyć? mieszkam na zasranej, zabitej dechami wsi gdzie nawet nie ma znajomych! masakra totalna;(

moze zmien lekarza dzieki ktoremu bedziesz miała rente? słyszałam o jednym przypadku gdzie facetowi obcieli nogi wiec co dwa lata musiał sie stawiac u lekarza a ten sie w koncu wkurzył i napisał na oswiadczeniu ze up********e nogi już nie odrosną i w koncu nie musiał jezdzic do lekarza, probuj u innych bo to nie jest normalne

zxcvzxvv jak na razie to rodzice mi pomagają choć sami nic nie mają oboje stracili pracę:( tata jest na zasiłku a mama dorabia jako opiekunka do dziecka za marne 500zł. Pomaga nam babcia która z nami mieszka ze swojej emerytury bo bez niej byśmy z głody poumierali. Ale ani rodzice ani tymbardziej babcia nie będą żyli wiecznie, zdaję sobie z tego sprawę ale moja niepełnosprawność zostanie mi i tak do końca życia:(

zxcvzxvv uwierz że jeżdżę do dobrego lekarza, zresztą jest moim prowadzącym lekarzem które robił mi operację, on dobrze mi opisał wszystko w papierach, opisał nawet że jestem całkowicie nie zdolna do pracy itd. A to i tak nie pomogło bo trafiłam na wredną małpę doktorkę której się nawet nie chciało przejrzeć tych papierów w gabinecie kiedy jej to dałam do łapy!

Jestem jedynie szczęśliwa z tego że mam najwspanialszą mamę na świecie bo jest ze mną w tym trudnym momencie i mnie pociesza i przytula mnie i mówi żebym się nie martwiła że będzie dobrze że ma jeszcze ją i tatę i chłopaka który też mnie wspiera i mówi że kupi mi co będę potrzebowała choć sam nic prawie nie ma bo mało zarabia...

to moze jeszcze raz jedz ale do swojego lekarza a nie do tej małpy, Twoje zycie nie moze zalezec od takiego nieudacznika, a jesli chodzi o formę zarabiania dla Ciebie to mozna zarabiac na pisaniu bloga na odpowiedniej witrynie, która nie ma swoich reklam, tylko bys wrzucała reklamy od jakis reklamodawców i by Ci płacili za umieszczanie ich reklam, tylko musiałabys miec duzo wejsc czyli pisac ciekawe rzeczy, mozesz tez pomyslec o napisaniu książki (moze byc nawet dla dzieci), rysowanie itd

zxcvzxvv dziękuję za słowa otuchy, tylko żebym jeszcze jakąś wenę miała do twórczości w necie a tym bardziej do książki nawet dla dzieci, a co do lekarza to się odwołam jeszcze, na komisję do Wawy i zobaczę co z tego będzie ale też nie robię sobie nadziei bo mogę się jeszcze bardziej rozczarować. Ogólnie widzę przyszłość jako ciemną czarną dziurę:(

Może ktoś jest w podobnej sytuacji co ja? może popisze ze mną? przynajmniej nie będę czuła się sama z tym:( jest mi bardzo ciężko, chciałam się wyżalić i żeby to ktoś chociaż przeczytał i dodał mi otuchy...

przeczytalam, nie martw sie. oby w tej warszawie jednac ci ja przyznali, zycze ci tego z calego serce i przesylam moc :) buziaki

dziękuję:) powoli tracę wiarę w dobrych ludzi:( zwłaszcza w lekarzy orzeczników, ale zresztą wszędzie coraz mniej dobrych ludzi, ciągle tylko wyzyskują człowieka i traktują jak śmiecia nawet chorego tak jak ja, to smutne bardzo.

Zawsze mozesz odwolac sie do sadu pracy..walcz o siebie!A wrazie czego daj to do TV ,bo to jest chore !WALCZ O SIEBIE!!!!!

sorry, ale myslisz, ze tylko ciebie cos boli?? Ja mam insulinoopornosc i przez to przez pol dnia jestem nie do zycia, nie jestem w stanie sie skupic, zasypiam na stojaco, 8 godzin pracy to dla mnie meczarnia, a nikt mi renty by nawet nie dal.

wiem że nie jestem jedyna z takim problemem dlatego chciałam popisać z ludźmi którzy są w podobnej sytuacji. A co do walki to będę walczyć ile mam sił tylko