Samotność

Witajcie, piszę tu, bo muszę się komuś wygadać. Mianowicie od 2óch miesięcy mieszkam za granicą, życie niestety zmusiło mnie do emigracji, jest mi z tym bardzo ciężko, mam zaledwie 22 lata a nie widzę sensu swojej dalszej egzystencji. W Polsce miałam grupkę znajomych i przyjaciółkę. Spędzałam z nimi jak najwięcej czasu wolnego. Kiedy wyjechałam wszystko się zmieniło. Dopadły mnie myśli o których wcześniej nie pomyślałabym. Czuję się strasznie samotna. Straciłam kompletnie poczucie własnej wartości. Czuję się jak wielkie zero. Wstydzę się nawet wyjść na zewnątrz. Mam ważenie, że wszyscy na mnie patrzą jak na obcego. Jakbym była inna od nich. Boję się do kogokolwiek odezwać czy to w sklepie czy w innych instytucjach. Boję się, że będą się śmiać z tego, że nie umiem mówić perfekcyjnie w ich języku, że będą z tego powodu ze mnie szydzić. Wieczorami płaczę w poduszkę. Pytam za każdym razem Boga, dlaczego tak się wszystko potoczyło.. Parę dni temu musiałam wrócić na 2 dni do Polski. Wówczas spotkałam sie ze swoimi przyjaciółmi. Czu lam się wśród nich speszona, jakbym była wśród obcych osób, a nie tak dawno jeszcze razem spędzaliśmy dnie. Oni sami zauważyli że już nie jestem tą samą osobą co kiedyś, uśmiechniętą, potrafiącą zrobić szereg szalonych rzeczy, teraz boję się nawet odebrać telefon.. Co się ze mną dzieje?! Coraz częściej proszę Boga aby kolejny dzień był tym ostatnim..

Pamiętacie zapewne o tym jak pisałem, że tzw. „społecznicy” mają możliwość zdalnego podpatrywania was przez Internet. Dla przypomnienia powiem tylko, że mogą was zdanie widzieć i słyszeć ponieważ cała matryca waszego monitora to tak naprawdę kamera która przesyła podglądaczom obraz tego o co robicie u siebie w domu….- tak w domu bo ten program potrafi namierzać ludzi z całej polski niezależnie gdzie znajduję się podglądacz i jego „ofiara”. X Ale nie o tym miał być ten temat – tzn. nadal będę pisał o podglądaniu ale bardziej wyrafinowanym. Nie mam 100% pewności ale docierają do mnie pewne sygnały( pozawerbalne) z których wynika, że nie tylko monitor jest kamerą ale coraz więcej urządzeń w waszym/moim domu. To nie żart. Może to i głupie ale przyglądając się niektórym ludziom którzy mnie podglądają( to są głównie ludzie z pracy) przez monitor; mieszkam od nich w odległości 50-120km…. Chodzi o to, że jest np. taka sytuacja – monitor mam schowany do szafki… wstaję rano do pracy … i gdy już jestem na miejscu to odnoszę wrażenie że oni mnie widzieli mimo tego, że laptop był schowany…. Oczywiście monitor mam schowany …a tu proszę: cała litania sygnałów które mówią „ja cię widziałam…” X Piszę wam to wszystko aby was ostrzec bo jak wam kiedyś napisałem współczesna technologia jest 50-lat do przodu od tego co wie całe społeczeństwo. „NANOTECHNOLOGIA”. Tak że uważajcie na różne urządzenia w waszym domu które migają albo świecą i takie tam…..

taka samotnosc mozna oswoic niektorzy robia to od dziecinstwa

?

Jaki to kraj?

Po prostu wydaję mi się że będąc a tym obcym kraju. Nabawiłaś się kompleksów samotności. Będąc tam po pracy czy po szkole wracałaś do pustego mieszkania gdzie spędzałaś czas szykując sobie posiłki czy oglądałaś TV pijąc w samotności kawę. Z czasem weszło ci to w nawyk i w pewnym sensie stałaś się więźniem swojej osobowości. Teraz twoi znajomi widzą cię w innym świetle Takiej jakby nie pewnej siebie trochę zdezorientowanej. Tu w kraju takich problemów nie miałaś bo swój wolny czas spędzałaś z przyjaciółmi.