Brak koleżanek

oj chyba się starzeję, nie potrafię znaleźć sobie koleżanki, może tak naprawdę nie szukam :/ miałam kilka pseudo przyjaciółek i teraz nie mam z kim pogadać poza mężem, czasami brakuje mi takich babskich rozmów, kawki, wyjścia z dzieciakami na spacer :( samej tak smutno cały dzień :(

A skąd jesteś?mam tak samo jak Ty...

Wrocław

Szkoda, że tak daleko.ja ze Śląska...

no widzisz a już coś mamy wspólnego, szkoda :(

Też tak mam. Wszystkie się jakoś wykruszyły.

I jak widać nie tylko w tej kwestii tak się dzieje, nawet tu gdy się odezwę zapada cisza. Smutne to jest.

dolanczam sie mimo, ze w kolo tyle ludzi tez nie mam do kogo sie odezwac. Kiedys mialam tyle kolezanek a po slubie i dziecku nie mam do kogo pojsc nawet na kawe to strasznie meczace.

ślub, dziecko...a potem ile kto zarabia... ? Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. A szkoda.

dokladnie :) teraz kazdy sie sciga kto ma lepsze auto, laptop, mieszkanie jakby to bylo wazne, ludzie gadaja po katach i sie nawzajem obgaduja juz chyba normalnych ludiz nie ma, a jak sie spotkaja 2 matki to juz wogole ktore dziecko wiecej je, wiecej umie,.........tragedia gdzie podziali sie ludzi normalni

życie........nic dodać nic ująć.

szkoda że dzieciaki znajomych nie znają biedy i nie wiedzą co to głód, brak podstawowych potrzeb.

nikt nie mowil, ze bedzie lekko:))kiedys mialam tylu przyjaciol wspolne wypady, ognisko, smiechy a teraz te same osoby sie zmienily i to bardzo kto jakie studia robi, kto ile ma zer na koncie...... szkoda i to bardzo szkoda, ze dla nie ktorych ludzi kolekcjonowanie kasy jest wazniejsze

i tak się poznaje prawdziwych przyjaciół....

a masz takich bo ja nie?myslalm, ze mam a jednk nie. Jest pare osob na 5 minutowe rozmowy ale to nic. Kazdy chce sie kiedys wyzali, wyplkac jestesmy ludzmi i chcemy przebywac ze soba to nic dziwnego

Miałam kiedyś wiele koleżanek, do momentu aż powychodziły za mąż i doczekały się dzieci. Odstawiły mnie wtedy na boczny tor, bo "po co kumplować się" z wieczną singielką, która nie zna życiowych problemów.... żenada. I tak jak autorka, siedzą teraz same z dziećmi i mężami w domach, piszą do mnie smsy, chcą się spotkać i odświeżyć znajomość. Nagle przypomniało im się o mnie. Nie mam zamiaru, zawracać sobie głowy osobami, które zapomnialy kiedyś o mnie...

Ja tam nie wiem, dwie moje przyjaciółki mają dzieci, mają mężów i jakoś nie przeszkadza to nam w utrzymywaniu kontaktów ;] Nie jest to taki kontakt jak w LO, wiadomo, bo przecież nie widujemy się codziennie w szkole, ale jakoś nie rozleciało nam się to, mimo że one pozakładały już rodziny, a ja nie ;)

u mnie bylo dokladnie odwrotnie. Ja wyszlam za maz i wyprowadzilam sie ale dalej czesto dzwonilam i chcialam sie spotkac tylko, ze dla nich to ja bylam zla bo po co komu do gadki baba z dzieckiem o czym mialy ze mna gadac. Jestem taka sama osoba jak kiedys teraz one tez powychodzily za maz i wiedza jak to jest. Dla mnie osobiscie nie ma problemu czy ktos jest sam czy z rodzina z kazdym mozna pogadac bez problemu. Poprostu teraz sa takie czasy, ze gada sie tylko o kasie i wychwala pod niebiosa kto co ma lepszego.

widzę, że nie tylko ja tak mam :( jeśli któraś chętna na kawkę to zapraszam :)

jak bym mieszkała bliżej to z miłą chęcią :)

Witam, jestem chyba tu kolejna ktora jest w podonej sytuacji. Nowe miasto, rak znajomych,maz ciagle w pracy a ja sama z roczna coreczka. Jest moze ktos z Siedlec(mazowieckie)??