Zerwac czy nie

cze... bije sie z myslami juz sporo czasu, bylam w fajnym związku tak myślalam... w koncu zaręczyny i wieczorem sama w domu po nich sie poplakałam, nie wzruszenie, raczej strach. coś mi nie pasiło i nie wiedziałam co, z czasem zrozumiałam. on jest bardzo związany ze swoją rodziną a dla mnie oni są jak z innej planety... mamy inne zainteresowania, podejscie, no wszystko - ja i jego rodzina. juz samo to, ze oni są ze wsi a ja z miasta, ja nie mialam na to uprzedzen, ale oni mieli do mnie... ja sie chce rozwijac a u niego kobiety żyją tylko domem. ja lubię spokój u niego zawsze pełno ludzi i gwar. siedzimy z nimi ciągle a ja sie nudze jak niewiem. ich rozmowy mnie dobijają, teskty według mnie niezawsze na poziomie a tematy szkoda gadać, ciągle o innych ludziach i obgadywanie. przejmują się pierdołami wg mnie, a to co dla mnie ważne dla nich jest np cackaniem sie ze sobą. on niby nie jest aż taki, ale wogóle nie umie im odmawiać, maja nad nim kontrole a mama zalatwia za niego rozne rzeczy... niby ma sie to zmienic, ale wierzyc w to? boje sie wiazac! z nim to jeszcze, ale boje sie, ze sie zwiaze przez to tez z nimi..:( co robić?

help :-(

To zależy czy będziecie żyli w mieście, bo jeżeli tak to przecież nie musicie ich często odwiedzać ;) Pogadaj z nim jakie ma wyobrażenia na temat małżeństwa i zobacz czy nie odbiegają za bardzo od Twoich wyobrażeń.

wlasnie jak jeszcze nie wiedzialam co mi nie gra mieliśmy zamieszkac z nimi po slubie...na razie to przycichlo i sa plany na miasto ale ciagle sie boje ze wroci ze "powinnismy", bo maja duzy dom, cos nam wyremontowali i tp...

no nie wiem czy cos sie zmieni

powiem ci z doswiadczenia, ze po prostu do siebie nie pasujecie i to dobrze, ze tak wczesnie jest ci to swiadome bo teraz mozna sie jeszcze wycofac. z czasem bedzie tylko gorzej. i to nie znaczy ze on jest zly a ty dobra, czy na odwrot. nie, wy sie po prostu poruszacie na dwoch roznych planetach a to nie wrozy dobrze na wspolne zycie. jesli juz teraz masz z tym taki problem to jak to ma niby wygladac po slubie. nie licz na to, ze on sie zmieni bo niby dlaczego on a nie ty? zawsze chcemy zmieniac partnera ale gdyby to bylo takie latwe to zaczelibysmy od siebie, nie uwazasz?

Ja mieszkam z narzeczonym w miasteczku, jego rodzice na wsi i mimo że On nie jest aż tak związany z rodzicami to NIGDY bym nie zamieszkała na wsi... I to nie chodzi o wieś..Tylko o ciągłe wtrącanie się... Tak jak autorko sama powiedziałaś, obgadywanie, itp.... Mieszkamy sami w niewielkim mieszkanku (40m) a moglam przystać na propozycje że obok nam coś wybudują....

dodam ze on sam jest naprawde wporządku fajny itp. tylko czesto opowiadam o roznych dla mnie ciekawych rzeczach, czytanych książkach i tp. i zawsze jest mily ale widze, ze nie wie, o co mi chodzi, co mnie w tym tak bawi. a jak gadamy o powaznych rzeczach zawsze znajdzie w moich slowach atak na siebie i ja juz nie wiem jak rozmawiac o powaznych sprawach ale najgorsze wlasnie to ze jego rodzina ktorej nie rozumiem a ona mnie, uzaleznia go od siebie

to po co się męczyć.

Jestem osobą ze wsi, ale wykształconą i wiem, co masz na myśli. Pod żadnym pozorem nie gódź się na rozmowy, jakoby możliwa była opcja zamieszkania u niego. I jako już narzeczona próbuj go trochę 'odseparować' od rodziny. Jesli się będzie buntował - nie wróżę wam dobrze.

znany problem, dziewczyna z miasta i chlopak ze wsi... dobrze było w danych czsach, kiedy takie układy nie miały racji bytu. coś w tym było.