Jak go sobą zainteresować

Hej :) Pytanie zwłaszcza do dziewczyn - ale nie tylko. Od jakiegoś czasu mocno podoba mi się mój kolega, O ile nie mam nigdy problemów w kontaktach z facetami, to przy nim jestem jak sparaliżowana. W efekcie on nie ma pojęcia, że mam go na oku. Pomóżcie! Jak go sobą zainteresować, jak się przełamać? Jak zapomnieć o swoich złych doświadczeniach i myśleć, że tym razem uda mi się zbudować szczęśliwy związek?

Oczywiście możecie zadawać pytania, żeby wybadać sytuację. Ja się za bardzo na psychologii i działaniu męskiego mózgu nie znam, więc ciężko mi napisać to, co może być ważne.

wiesz ze mialam podobna sytuacje pare razy... oni tez to wyczuwali, zwracali na mnie uwage, ale ja nie wiedzialam jak im odpowiedziec, jak flirtowac, jakas zacofana jestem pod tym wzgledem i mnie to męczy :( tez bym chciala rozumiec mezczyzn...

A, jeszcze jedno - ja mam 20 lat, on 23.

Z tym że ja jestem na dodatek na tyle sparaliżowana psychicznie, że nie wyłapuję żadnych znaków. Nie wiem, czy traktuje mnie tylko jak koleżankę, czy mogę liczyć na coś więcej.

Może macie jakieś sposoby, jak to delikatnie wybadać?

hmmm w moim przypadku to bylo tak, ze wgapialam sie w niego albo czerwienilam sie przy nim noo strasznie oczywiste bylo moje zachowanie :D.... a on to zauwazal i jakims cudem byl zainteresowany, a ja nie wiedzialam jak sie przy nim zachowywac.

Ja się nie czerwienię. Nie daję żadnego znaku, w tym rzecz. Moje "sparaliżowanie" polega na tym, że zachowuję się jak wobec wszystkich innych kolegów, właściwie na pozór zupełnie naturalnie

trzeba czasem wyjsc ze swojej "strefy komfortu", jak nie sprobujesz to bedziesz zalowac :) sprobuj, usmiechnij sie do niego, nie masz nic do stracenia

Uśmiechamy się, ale... tak po przyjacielsku chyba. Mam do stracenia to, że jesteśmy dobrymi kumplami, razem współpracujemy w jednej organizacji (powiedzmy społecznej), ja jestem szefową jednego "oddziału", on drugiego. Jesteśmy skazani na współpracę, nawet jakbym zrobiła z siebie idiotkę.

W naszej paczce obowiązuje niepisana tradycja przytulania się na powitanie. No i nasz wspólny przyjaciel (nie wygadał na pewno :) ) poradził mi, żebym go lekko pocałowała w policzek przy okazji pożyczania książki. Wyszykowałam się ładnie, ale tak spanikowałam, że nawet nie przytuliłam się tak jak zawsze. Pożyczyłam książkę, on poszedł na swoje zajęcia, ja na swoje :(

Gdyby cię chciał, sam zadałby sobie trud zliżenia się do ciebie. Nie lataj za facetem.

On ma chyba podobny charakter jak ja w tych kwestiach... trudno powiedzieć. No i czy zadał sobie jakiś trud czy nie? Też nie umiem ocenić. Jest kilka rzeczy, które przykuły moją uwagę (np. mówił, że jestem ładna, byłam z nim na ślubie jego kolegi, a na powitanie wtedy lekko pocałował mnie we włosy, ostatnio jak w trójkę - ja, on i nasz wspólny kumpel, oglądaliśmy film, to objął mnie ramieniem). Wtedy na ślubie się niepotrzebnie zdystansowałam - nie byłam pewna sama swoich myśli. Ostatnio przy tym przytuleniu trochę się rozluźniłam, po paru kieliszkach wina :D Pamiętał o urodzinach, napisze smsa od czasu do czasu, bez większego powodu. Żartuje (co mnie denerwuje), że chce mnie wyswatać i podaje mi jakieś głupie przykłady "kandydatów", których odrzucam. To tak w maksymalnym skrócie.

Nie latam za nim. Nigdy za nikim nie latałam - poza czasami gimnazjum. Po pierwsze nie mam odwagi, po drugie to nie w moim stylu. Co innego delikatne gesty, co innego latanie.

Podbijam temat i proszę o rady :)

znowu ty? :/ nie wystarczy jeden temat, musialas zalozyc drugi?

A nie wolno? :P

Mała Mi, na przykład przeczesuj włosy, patrz na niego dużymi oczami, pytaj się go dużo, promieniej przy nim :)