Muszę się wygadać

Muszę się komuś wygadać. Rok temu zakończyła się moja wieloletnia przyjaźń, od tego czasu brakuje mi osoby, z którą możnaby poruszyć każdy temat. A od dłuższego czasu gryzie mnie jedna rzecz i już nie daję sobie z tym rady. Otóż, jestem w długoletnim związku... jak to w życiu, bywają wzloty i upadki. Czasem nachodzą mnie wątpliwości, czy chce z tym człowiekiem być. Sądzę, że to chyba normalne. Nie mam raczej zamiaru kończyć tego związku, wiem że bardzo bym żałowała i że nie spotkam już kogoś tak wyjątkowego... Kto jednak nie jest łatwą osobą w codziennej koegzystencji. Wydaje mi się, że podoba mi się ktoś w pracy, jednak jest to zupełnie nieracjonalne, a ten ktoś nie przejawia w tym momencie większego zainteresowania bliższą znajomością ze mną. Choć u podstaw mojego afektu leży właśnie wrażenie, że jego wzrok zatrzymywał się na mnie przez chwilę trochę dłużej, niż powinien... Sama nie wiem co o tym myśleć, męczy mnie ta sytuacja, która w całości istnieje jedynie w mojej głowie. Nie podoba mi się to, że ktoś mnie ignoruje, do tej pory na swojej drodze zawsze spotykałam osoby, które odwzajemniały moje zauroczenie (nie mówię o uczuciach). Zastanawiam się, czy nie jest to ucieczka od problemów "życia codziennego w związku" i tego typu historia. Czuje się źle. Nigdy nie zdradziłam partnera.

Pzrerabiałam to już wiele razy i stwierdzam,że wmawiasz sobie zainteresowanie tej osoby. Pewnie taki ma sposob bycia.Nic szczególnego.