Problem z narzeczonym

Witam! Zwracam się do Was drogie użytkowniczki z pewnym problemem. Chcę poznać Waszą opinię na ten temat, bo już nie raz sie przekonałam że często macie ciekawe rozwiązania i zupełnie inny punkt widzenia, co pomoże mi, lecz nie zadecyduje, w podjęciu decyzji. Otóż... Ja i mój chłopak, w sumie narzeczony, mamy po 23 lata, jesteśmy razem od 5 lat, poznaliśmy się w liceum. Na początku wiadomo, cudownie, sielanka, później namiętność i tak to było. Gdy wyjechaliśmy do odległego miasta na studia, zaczęły się schody, zamieszkaliśmy razem, dostrzegliśmy swoje wzajemne wady, było wiele spięć, ale udało nam się to pokonać i dotrzeć, w wielu przypadkach idąc na kompromis. W pewnym momencie w naszym życiu erotycznym pojawił się problem, otóż dla mnie kochaliśmy się zdecydowanie za rzadko, aż doszło do krytycznego momentu, w ktorym miało to miejsce 2-3 razy na mięsiąc. Tak, u 22-latków... Pociągnęło to za sobą lawinę "babskiego" myślenia, i w końcu byłam już pewna, że mu się nie podobam, że jestem za gruba, że może mnie nie kocha, że może zdradza. Zapewniał mnie że wszystko jest w porządku, że on po prostu nie ma takich potrzeb jak ja. Zaakceptowałam to częsciowo, no bo czegóż nie robi się dla miłości, choć nie raz oglądając np. filmy w których były erotyczne sceny zdarzało mi się uronić łezkę, w sumie nie wiem dlaczego. Po tych 5 latach związku w końcu mi się przyznał że był uzależniony od pornografii, że wybierał pornografię zamiast mnie. Poczułam że świat mi się zawalił, że grunt spod nóg obsunął. Tyle czasu okłamywania i budowanie związku na fikcji. Poczułam że wszystkie moje poświecenia poszly na marne, zniknęły w eterze, bo tak naprawdę to była praca na poczet jego fikcji. Jednocześnie chodziliśmy na rekolekcje, które były i nadal sa dla nas ogromnym wsparciem i pomogły w budowaniu lepszego siebie, stąd to jego wyznanie i obietnica, że już więcej nie będzie się tak zachowywać, nie tylko ze względu na mnie ale także dla siebie, że chce się od tego uwolnić i żyć w zgodzie ze swoim sumieniem. I teraz kolejny problem... Planowaliśmy ślub za jakieś 1,5 roku. Mieszkamy ze sobą, jednak on twierdzi że do tego czasu nie będziemy zupełnie współżyć, bo czas zmienić się i żyć w zgodzie z religią. Ja mam w środku ogromny konflikt, bo z jednej strony chcę wziąć ślub i nie żyć dłużej w grzechu, z drugiej strony ja zupełnie nie wiem czy ten człowiek jest w stanie stworzyć ze mną zdrowe relacje w łóżku...Wiem, że nie jest to najważniejsze, ale jak już mi czas pokazał, nieudane relacje seksualne powoduję wiele spięć i przykrych uczuć nawet wobec samej siebie. Zaproponował mi, że orientacyjne za dwa miesiące może ze mną współżyc, by mi udowodnić że potrafi, po czym ponownie przestaniemy, żyjąc w czystości do samego ślubu. Nie ukrywam, że dla mnie brzmi to jakoś... bez sensu? mam bardzo mieszane uczucia. Proszę Was o mądre rady, o wypowiedzenie się co o tym sadzicie, może któraś z Was jest lub była wpodobnej sytuacji. Dziękuję za poświęcenie mi tej chwilki. I bardzo proszę bez złośliwości, trollowania itp., bo szkoda mojego i Waszego czasu. Pozdrawiam

a czy on poszedł na jakąś terapię w związku ze swoim uzależnieniem? czy juz nie oglada porno i czy wplynelo to na poprawe waszych relacji w sypialni czy zachowujecie czystość w związku ze slubem?

Zaproponował mi, że orientacyjne za dwa miesiące może ze mną współżyc, by mi udowodnić że potrafi" ----- hahahahhha

Nie, nie poszedł n ażadną terapię, a od chwili gdy się przyznał, pieściliśmy się 2 razy, bez współżycia, a w chwili obecnej nie ma mowy nawet o pieszczeniu się...

troche dziwne to, teraz nagle mu zalezy na wstrzemiezliwosci? nagle taki religijny sie zrobil jak juz razem mieszkacie i seks byl? podejrzane. Radze terapie, bo nałóg to nałóg niewazne jaki. pomysl o tym tak jakby np byl uzalezniony od narkotykow. obejrzyj film don jon niby komedia ale opowiada o uzalenieniu od porno..

w życiu sie nie zgadzaj na cos takiego. Niech nie zasłania sie religią tylko leci na terapię. A jeśli uważa, ze mu nie potrzeba to niech waże życie erotyczne wróci do normy. Dla mnie gosć ściemnia.

Z punktu widzenia faceta, powiem ci szczerze, że twój chłopak ściemnia. Woli porno i jest pewnie od tego uzależniony. Też kiedyś trochę byłem. Jakoś się wyleczyłem sam. Ale nigdy nie było sytuacji gdzie 2-3 razy w ciągu miesiąca!? To już przegięcie. Ty masz wyrzuty , że go nie podniecasz a on niestety nie może temu zaradzić. Jeżeli jest takie coś jak terapia od porno to musi się na nią udać.

A dlaczego niby terapia? Facet podjął postanowienie po rekolekcjach (na które oboje chodziliście), a dla Ciebie jest to podejrzane? A ślub - dlaczego po 1,5 roku, nie może być jutro (niekoniecznie dosłownie)? Moim zdaniem facet wygląda na wartościowego, chyba że się mylę... Powodzenia!

a co w tym facecie wartościowego? najpierw ją okłamywał, podciał poczucie własnej wartości, a teraz nagle się nawrócił? Nie wierzę!

Osoby radzące terapię mają rację! W Twoim wypadku czystość przedmałżeńska jest TYLKO WYMÓWKĄ i PICEM NA WODĘ żeby przykryć jego uzależnienie. Tobie nie da a po kryjomu będzie trzepał wora. Nie wierz w farmazony o prostych, uczciwych i mało skomplikowanych facetach. Twój cymbał jest dowodem na to że gdy idzie o zaspokojenie swoich potrzeb facet KNUJE i KOMBINUJE równie dobrze jak kobieta! A nawet potrafi być bardziej przebiegły i bezwzględny od kobiety byleby zaspokoić swoje genitalia. Należy być 1000% ostrożnym mając do czynienia z samcami :P Jeżeli zgodzi się na terapię to znaczy, że faktycznie BYĆ MOŻE ewentualnie mu zależy. Jeżeli będzie się wypierał lub złościł to znaczy, że ma Cię w doopie :P No ale z drugiej strony... Nie jesteś nowoczesną Szwedką która nie daje samcowi manipulować swoim życiem i bierze to co chce od życia. W sumie jesteś tylko Polką więc wątpię abyś coś z tym zrobiła i miała JAJA żeby pozbyć się frajera :P Przecież Polka singielka to podczłowiek co potwierdza ogromna ilość podobnych tematów na Kafe :P:P:P:P