kamil

Zacznę od tego, że jestem mężatką i układa nam się dobrze, ale... brakuje mi uwagi i zrozumienia. Dlatego kiedy 3 tygodnie temu go poznałam, szybko się zauroczyłam. To nic, że młodszy ode mnie. Ale był bardzo dojrzały i inteligentny. Zaczęło się od zwykłej rozmowy, a potem dalsza rozmowa wychodziła nam tak naturalnie, że nie wiadomo kiedy i zaczęliśmy rozmawiać po kilka godzin dziennie. Nie ukrywałam tego, że mam męża, ale ustaliliśmy, ze nie będziemy o tym rozmawiać. Nie kryliśmy się wobec siebie z uczuciami. Rozmawialiśmy nawet o tym, co jakby było nam w łóżku. Pewnego dnia próbowałam to wszystko przerwać, ale był taki kochany i opiekuńczy, ze nie potrafiłam. Potem on stwierdził, że nie może rozbijać rodziny i jedyne co mi może zaoferować to przyjaźń. Niestety po dwóch dniach wszystko wróciło i znowu byliśmy blisko. Wtedy to przerwałam, ucięłam całkowity kontakt. Strasznie tego nie chciałam, ciągnie mnie do niego, ale wiem, ze jak się odezwę znowu wszystko się zacznie. Jest mi żal, ze wszystko się skończyło... Chciałabym mieć z nim kontakt, ale nie potrafię z nim się tylko przyjaźnić.