Nie chcę być sama

Dziewczyny, błagam, podpisujcie się jakoś, bo naprawdę nie wiem, do kogo piszę... Pleeease...

zgadzam sie, w wieku 22 lat ma sie inne zalozenia, inne oczekiwania, sposob myslenia, inne problemy, ba...czlowiek czasem nie wie co to naprawde sa problemy, optyka myslenia calkiem inna, taka jeszcze troche naiwna, nie chcac nikogo obrazac;)

Poza tym właśnie moim zdaniem w wieku 22 lat dużo łatwiej kogoś poznać. Po pierwsze ma się więcej czasu na spotkania towarzyskie. Potem niestety większość czasu zajmuje praca, a po pracy już człowiek wykończony, żeby gdzieś wychodzić - do tego jeszcze trzeba dom ogarnąć, zakupy, jakieś dodatkowe obowiązki itp. A poza tym większość jest wolna :) A w moim wieku?? Znacząca większość znajomych - co się przekłada ogólnie na większość ludzi - zaobrączkowana, dzieciata itp. Ciężko na kogoś trafić... A żeby jeszcze to był ktoś sensowny, z kim można i chce się stworzyć związek...

większość ludzi nie chce być sama, to zupełnie naturalne, że potrzebujemy bliskości. Ale jak szukasz jakiejś porady, sposobu na to, żeby znaleźć odpowiedniego partnera poczytaj ten tekst http://psychobloguje.pl/znalezc-odpowiedniego-partnera/ moim zdaniem fajnie wytłumaczone niektóre sprawy.