beznadzieja

wiec tak, mam 18 lat. jak bylam mala to bylam zakochana w moim tacie, byl moim bogiem, moja kokaina, poprostu bylam uzalezniona, zakochana. on zdradzal mame, rzadko byl w domu, czasami nawet na noc nie przyjezdzal. traktowal mnie strasznie, niby czulam ta milosc ale gdy dziecko czeka z telefonem w reku przy oknie, wypatruje za tatusiem a on nawet telefonu nie odbiera, to jednak nie jest takie łatwe. jak juz wspomnialam bylam w nim zakochana bez pamieci, on mnie tez kochal ale jak pozniej sie okazalo mial z kochanka. wyjechali w trojke za granice jak mialam 9 lat, czyli zostawil mnie. widzielismy sie srednio 2 razy w roku, ja przechodzilam trudny okres, w 6 klasie pisalam egzamin poprawkowy. dzisiaj mam 18 lat, 9 lat czasu robi swoje i juz go tak bardzo nie potrzebuje, tez ta milosc nie jest taka silna. zeby nie bylo, codziennie rozmawiamy na skejpie wiec kontakty mamy ze soba hm dobre. he i on teraz chce mnie wychowywac, teraz sobie przypomnial ze ma corke. no a ja go juz nie potrzebuje, i przechodzac do sedna. poznalam kogos w internecie, chlopaka, ma 24 lata i jest brytyjczykiem.. mieszka w anglii. rozmawiamy codziennie na skejpie, od 2 miesiecy, a ja nie wiem co do niego czuje. ale jestem od niego calkowicie uzalezniona. o niczym innym nie mysle jak o nim, nie potrafie bez niego funkcjonowac, od tych 2 miesiecy caly swoj czas podporzadkowuje jemu, czekam az zadzwoni az napisze. nie mam na nic sily, ochoty. on jest moim sensem zycia. i moje pytanie, czy to ma ze soba jakis zwiazek? czy to przez relacje z tata tak bardzo potrzebuje tej osoby? bo.. ja mam tak duzo milosci do ofiarowania komus, i tak bardzo jej potrzebuje :(