Mam problem z byciem sobą

Nigdy nie wiem, jaka mam być w towarzystwie, ciągle tłumię swój temperament (dość duży) i osobowość w obawie, że zostanę uznana za stukniętą i w rezultacie odrzucona. Efekt tego jest taki, że jestem zupełnie inna między ludźmi, a inna, gdy jestem sama bądź z bliskimi osobami.

A po co Ci tacy znajomi, takie życie w którym ludzie akceptują twoją rolę, a nie Ciebie? To daje Ci satysfakcję?

Mam tak samo ciągle dopasowuje się do ludzi.. Bo nie chce być uznana za inną czasami jednak mam takie dni że nie chce mi się kompletnie udawać i pokazuje prawdziwą siebie to zazwyczaj uważają mnie wtedy za szaloną i stuknieta heh

Mnie tak samo. Bywało, że pokazywałam prawdziwą twarz i wtedy uznawano mnie za ekscentryka. Ciągle czuję się niezrozumiana i bez prawa do bycia sobą, bo gdy tylko ujawnię to, jaka jestem towarzystwo dziwnie się na mnie gapi. Tymczasem wcale nie uśmiecha mi się zgrywanie dłużej szarej myszki. Jestem zakręcona, pełna życia i mam dużą wyobraźnię, więc chcę być sobą!

To smutne, że aż tak bardzo zależy wam na akceptacji.

Chciałabym, żeby mi nie zależało. Pytanie tylko od czego zacząć dystansowanie się?

Pewnie od uwierzenia w siebie. Wiem, to trudne, ale niezbędne. Tylko to daje odpowiedni dystans.

jestem zdania, że osoby które nie mają wiary w siebie mają silniej rozwiniętą potrzebę akceptacji w grupie i dlatego starają się dostosować do otoczenia. To jest błędne koło, bo wtedy nigdy nie będziecie mieć okazji spotkać tych, którym podobacie się tacy jacy jesteście naprawdę, bo nie wierzę, że jest coś z Wami nie tak