Wyjazd za granicę

Chciałam się poradzić kogoś bezstronnego, co by zrobił na miejscu moim i męża, dlatego piszę tutaj. Mąż pracuje w Polsce, z dala od domu, jakieś 100-150km. Wyjeżdża w poniedziałki nad ranem i wraca zwykle w piątek po południu. Czasem wcześniej, czasem w sobotę. Zarabia w granicach 3500-4500zł (zależy od różnych czynników). Jest ubezpieczony od całej kwoty, ma umowę na czas nieokreślony. Ma okazję wyjechać za granicę, dosyć daleko. Zarobiłby jakieś 7000zł (plus minus). Tam umowa o pracę, podczas zjazdu do Polski umowa o dzieło. Zjazdy zwykle co 3 miesiące. Jaka jest Wasza rada? Wiem, że musimy sami zdecydować, ale czasem spojrzenie z boku jest lepsze. Dodam, że Ja też pracuję, mamy dziecko kilkuletnie i mieszkamy z rodzicami.

Nr 1. Nie warto chyba, ubezp jest ważne, ale i to, ze jednk 150 km to blisko, a zagranica ma wiele złych pokus i twarzy.

Rozumiem, że mieszkacie z rodzicami, bo odkładacie na coś własnego. ?? Jeśli tak, to myślę, że dobrym pomysłem jest wyjazd męża i szybsze odłożenie, ze świadomością że jest to sytuacja tymczasowa i potem zakup mieszkania czy domu w takim miejscu, które Wam pasuje. Jeśli sytuacja nie jest tymczasowa, to radzę jednak wyprowadzić się od rodziców albo bliżej miejsca zamieszkania męża, albo za granicę (tam gdzie mąż ma pracę) albo tam, gdzie Ty mieszkasz i pracujesz (w sensie niech mąż znajdzie pracę bliżej). Co się bardziej opłaca. Bo rozumiem, że męczy cię rozłąka.

lepiej niech zostanie w polsce, jak ma umowe na czas nieokreslony to super. zreszta macie male dziecko, a jego nieobecnosc moglaby sie niekorzystnieodbic na nim i na waszym zwiazku, 7000zl za granica to malutka kwota, zreszta musi za cos jesc i mieszkac wiec by sie jeszcze zmniejszyla, a jak macie gdzie mieszkac w polsce to tez duzy plus

Już pomijając te twarze.... Kwestia rozchodzi się o to, że mimo, że mamy dochody w sumie nie małe, to jednak a to kredyt, a to rata za coś i nic prawie nie zostaje. A już o kupnie samochodu czy zrobieniu remontu większego nie ma co marzyć. Starcza nam właściwie na życie, ale bez szaleństw. A dodam, że nie rozwalamy jakoś specjalnie kasy. Strach tylko mnie ogarnia przed tym rozstaniem - czy wytrzymam psychicznie. On też widzę nie pała jakoś strasznie chęcią wyjazdu.

Niby mamy mieszkać z rodzicami i na tym po wielu perturbacjach stanęło, ale nie szczególnie jest to komfortowe. Z jednej strony fajnie, bo opiekują się dzieckiem, jak jestem w pracy, z drugiej jedno z nich jest trochę toksyczne (nie będę się zagłębiać). Bliżej miejsca pracy męża się nie wyprowadzimy, bo co jakiś czas pracuje gdzie indziej.

moj przyjezdzal co tydzien a teraz co miesiac,okropne ,a juz co 3 miesiace to nie wyobrazam sobie,mysle o emigracji dzieki takiej sytuacji , poprostu nie potrafimy tak zyc,ja odradzam decyzji o wyjezdzie

Ktoś jeszcze się wypowie?