Zmarnowane 6 tygodni?

Straciłam szansę na świetnego faceta. Poznaliśmy się w sobotę, on w czwartek wyjechał za granicę do pracy. Wrócił po 6 tygodniach. W czasie 6 tygodni pracowąłam nad sobą - ćwiczyłam, więcej się uczyłam, realizowałam się w sowim hobby - czułam, że żyję! Nasza reacla się rozkręcała, dosłownie rozkwitała. Kiedy się spotkaliśmy byłam po 3 dniach bez spania i jedzenia (egzaminy na 2 uczelniach) - zamiast romantycznego wieczoru, ja z wyczerpania upiłam się i po kilku godzinach rozmowy, pocałunków poszłam spać (nieprzytomna od alkoholu, mimo iż były to 2 piwa, ale zmęczenie zrobiło swoje). Jest mi strasznie WSTYD, smutno, nigdy tak źle się ze sobą nie czułam. Nie wiem co teraz będzie. Kompromitacja. Wszystko co budowałam przez ten okres - zniszczyłam zaprzeczając temu. On był świadomy, że jestem wykończona itd. ale nie wiem co powinnam robić. Narazie milczę ponieważ wstyd mnie zżera. Czy myśliscie, że po takiej kompromitacji, a zarazem poznaniu się i wspaniałej relacji to może wrócić? Dodam, ja mam 21, on 27 lat.

a jaka to kompromitacja? zmeczona bylas i zasnelas. lepsze to niz od razu sie z nim przespac. szacunek do siebie dziewczyno

odezwie sie

Najlepsza zawsze jest szczera rozmowa. Sama kiedyś przez nieodzywanie się ze wstydu do faceta straciłam szansę na związek. Inna sytuacja , bo też już między nami iskrzyło, ale zadzwonił którejś nocy, kiedy ja już spałam, czego nie pamiętam i miałam z nim połączenie ponad 1 minutę. Nie zapytałam, po co dzwonił, nie wytłumaczyłam mu niczego, tylko zwyczajnie przyjęłam najgorsze i go olałam ze wstydu. Rok temu spotkałam go na imprezie u wspólnych znajomych, był z nową dziewczyną, ja już z nowych facetem i wspomnieliśmy tą sytuację - okazało się, że przez tą minutę, kiedy dzwonił próbował się ze mną dogadać, ale w słuchawce była cisza :P Takze rozmawiaj ! Będzie dobrze, jak facet jest w porządku to zrozumie, a jak nie to niech spie**** ;)