Dziecko po 40 stce?

Modne się ostatnio robi przeciąganie decyzji o dziecku do czasu skończenia studiów, ustatkowania się i zrobienia kariery. To ja w imieniu dzieci "starszych" rodziców się wypowiem. Straciłam ojca w wieku 22 lat. To samo spotkało mojego znajomego. Moja przyjaciółka straciła oboje rodziców w krótkim odstępie czasu w wieku lat 23. Została sama z młodszym bratem i schorowaną babcią wymagającą ciągłej opieki. Moja siostra cioteczna straciła matkę w wieku lat 18-stu a matka dobrej znajomej zmarła gdy ta była jeszcze malutka. I to tylko przykłady z mojego najbliższego otoczenia. Zapewniam, że wszyscy nasi rodzice byli wspaniałymi ludźmi i wiele dla nas znaczyli. Wszyscy też dość późno zdecydowali się na dziecko (niekoniecznie nawet pierwsze). Odeszli od nas w momencie gdy dopiero wchodziliśmy w dorosłość (lub jeszcze wcześniej). W imieniu takich osób apeluję: nie odkładajcie decyzji o dziecku na ostatnią chwilę tylko dlatego, że Halle Berry czy Małgorzata Kożuchowska tak świetnie sobie z tym poradziły.

p********z kobieto

mądra wypowiedz

popieram, też mam koleżankę której mama umarła jak ona miała 17 lat, czyli w czasie kiedy najbardziej jej potrzebowała, a w dniu swojego ślubu, przed mszą pojechała do niej w sukni ślubnej na grób zawieźć jej kwiaty , tak nie powinno być....

Nie będę polemizować z Tobą Autorko. Uwazam, że późne macierzyństwo to nie kwestia mody. Młoda kobieta z dalszej rodziny miała narzeczonego, oficjalnego, dobra pracę, mieli się pobrać, były plany o dziecku. Po 7 latach związku narzeczony zakochał się w rozwódce z dzieckiem i odszedł. Ta mloda kobieta, wpędzona w lata, byla tuz po 30tce, potrzebowala 2 lat, by psychicznie stanąć na nogi, i jeszcze kilku, by spotkać, pokochać i zaufac nowemu partnerowi. Urodziła wymarzone dziecko w wieku 38 lat. Kazda kobieta to osobna historia. Miałam 19 lat, gdy mój Tata, krzepki, 50letni męzczyzna zmarl na raka... Nie pil, nie palił nigdy.